شکست سکوت...

سلام دوباره به همه دوستام،شرمندم دوباره دیر آپ کردم به دلیل مشکلاتی که واسم پیش اومده بود

از این به بعد سعی می کنم مرتب وبلاگم رو آپ کنم.

این تابستونم مشغول کلاسهای انجمن ادبی،روزنامه نگاری،هلال احمر و مطالعات غیر درسی هستم

همه اوقاتم پر شده،وقت هیچ کاری ندارم.یه مدتی هوای مسافرتم زده به سرم ولی فعلا وقتش رو ندارم

واسه آپ این دفعمم از موضوعات مختلف و جالبی که بیشترشونم اشعار کردی منتخب خودم بودن  استفاده کردم امیدوارم بپسندید

نظم یادتون نره!!!!!!!!!!!!!!

 

با ڕه‌شه‌با فڕه‌ی بدا

 ته‌وری ژه‌نگین

نێرگسێک ده‌یه‌وێ بڕوێ

تفه‌نگه‌کان با بێده‌نگ بن

مناڵێک ده‌یه‌وێ بنوێ

چی قه‌یسه‌رو پاشا هه‌یه با گوێ بگرن

شاعیرێک ده‌یه‌وی بدوێ

ئه‌وه‌ی نه‌توانێ ببێ به گوڵ بۆ په‌رچه‌می کچێ

ناتوانێ ببێ به دڕک

به پێ زۆرداراندا بچێ

         "له‌تیف هه‌ڵمه‌ت"

........................................

شار

گوڵم!
دڵم پڕه‌ له‌ ده‌رد وكوڵ
ده‌ڵێم بڕۆم له‌ شاره‌كه‌ت
ده‌ڵێم به‌ جامێ ئاوی كانیاوی دێیه‌كه‌م
عه‌لاجی كه‌م
كوڵی دڵی پڕم, له‌ ده‌ردی ئینتزاره‌كه‌ت!
وه‌ڕه‌ز بوو گیانی من له‌ شار و هاڕه‌هاڕی ئه‌و
له‌ ڕۆژی چڵكنی نه‌خۆش و تاو و یاوی شه‌و
ده‌ڵێم بڕۆم له‌ شاره‌كه‌ت
له‌ شاری چاو له‌ به‌ر چرای نێئۆن شه‌واره‌كه‌ت
بڕۆمه‌ دێ كه‌ مانگه‌شه‌و بزێته‌ ناو بزه‌م
چلۆن بژیم له‌ شاره‌كه‌ت
كه‌ پڕ به‌ دڵ دژی گزه‌م؟!
له‌ شاره‌كه‌ت، كه‌ ڕه‌مزی ئاسن و مناره‌یه‌
مه‌لی ئه‌وین غه‌واره‌یه؛‌
ده‌ڵێی له‌ ده‌وری ده‌ست و پێم
ئه‌وه‌ی كه ‌تێل و تان و ڕایه‌ڵه‌، كه‌له‌بچه‌یه‌
ئه‌وه‌ی كه‌ په‌یكه‌ره‌ میسالی داوه‌ڵه‌
ئه‌وه‌ی كه داره‌تێله‌، مه‌زهه‌ری قه‌ناره‌یه!‌
له‌ شاره‌كه‌ت كه‌مه‌ندی دووكه‌ڵه‌
كه‌ دێته‌ ده‌ر له‌ ماڵی ده‌وڵه‌مه‌ند
وه‌ تیشكی بێ گوناهی خۆره‌تاو ئه‌خاته‌ به‌ند!
له‌ هه‌ر شه‌قام و كووچه‌یه‌ک شه‌پۆڕی شینه‌
دێ به‌ره‌و دڵم
ده‌ستی گه‌رمی ئاشنا نییه‌ كه‌ ئه‌یكوشم
ده‌ستی چێوییه!
له‌ شاره‌كه‌ت زه‌لیله‌ شێر،
باوی ڕێوییه‌
به‌ هه‌ر نیگایه‌ک و په‌تایه‌كه!‌
ده‌ڵێم بڕۆم له‌ شاره‌كه‌ت گوڵم!
گوڵم هه‌رێمی زۆنگ و زه‌ل
چۆن ئه‌بێته‌ جاڕه‌گوڵ؟
له‌ شاری تۆ
له بانی عه‌رشه‌ قۆنده‌ره‌ی دراو
شاره‌كه‌ت، ئاسكه جوانه‌كه‌م!
ته‌سكه‌ بو ئه‌وین و بۆ خه‌فه‌ت هه‌راو
كێ له‌ شاری تۆ، له‌ شاری قاتڵی هه‌ژار
گوێ ئه‌داته‌ ئایه‌تی په‌ڕاوی دڵ؟
منێ كه‌ گۆچی تاوی گه‌رمی به‌ر ده‌واره‌كه‌ی عه‌شیره‌تم
به‌ داره‌ته‌رمی كووچه‌ ته‌نگه‌كانی شاره‌كه‌ت
ڕانه‌هاتووه‌ له‌شم
بناری پڕ به‌هاری دێ
ڕه‌نگی سوور و شین ئه‌دا
له‌ شێعر و عاتیفه‌ی گه‌شم .

سواره‌ی ئیلـخانیزاده‌

..............................................

 

ئه‌ی سه‌رگه‌ردانی مانوو
لێقه‌وماوی بێ خانوو
ئه‌ی ماڵ و منداڵ له کوڵ
ئاواره‌ی نیشتیمان چوڵ
ئه‌ی برای کوردستانی
که‌ی مافی خۆت ئه‌ستێنی
ئه‌ی باڵه‌نده‌ی بێ هێلان
ئه‌ی وه‌یلانی به‌سته زمان
له‌و ده‌شت و دوڵ و کێوه
دوو کوڵ ئه‌به‌ی به‌رێوه
کوڵی ماڵ و منداڵت
ته‌زاندویه‌تی باڵت
کوڵی خه‌می وه‌یلانی
دڵت گرتوویه شانی
بارت قورس و پێ په‌تی
رێبواری رێی مه‌ینه‌تی
ئاخوا خه‌می نیشتیمان
پێت قورسه یا کوڵی شان؟

                مامۆستا شه‌ریف

.....................................

ڕیگه‌ ده‌بڕم، کوانێ هه‌نــــــــــــــــــگاوم شله‌
ڕاسته‌ بێ‌هێزم، ده‌کـــــــــــه‌م ئه‌مــــــما مله‌
هه‌ر ده‌پێوم کێو و شاخ و چـــــــۆڵ و ده‌شت
دێم به‌ره‌و کانی، به‌ره‌و بـــــاخی به‌هه‌شت
دێم به‌ره‌و زیخ و چه‌و و کانــــــــــیاوی خۆم
چۆن له‌وانه‌ وه‌رده‌گێڕم چـــــــــــــــــاوی خۆم
دێم به‌ره‌و ئه‌و داروبـــــــــــــــــه‌ردو به‌نده‌نه‌
دێم به‌ره‌و ئــــــــــه‌و باغ و مێرگ و چیمه‌نه‌
دێم به‌ره‌و زورک و تــــــــــه‌لان و که‌ندوله‌ند
دێم به‌ره‌و بژوێن و زه‌نـــــــــــــــوێر و زه‌مه‌ند
دێم به‌ره‌و پانـــــــــــــــاوک و هه‌وراز و نشێو
دێم به‌ره‌و ئه‌شـــــکه‌وت و زه‌ندۆڵ و په‌سێو
دێم به‌ره‌و به‌فر و چـــــــلووره‌ و به‌سته‌ڵه‌ک
دێم به‌ره‌و شــــیخاڵ و ڕێچکه‌ و ڕه‌شبه‌ڵه‌ک
دێم به‌ره‌و لــــێڕ و چڕ و به‌ســــــــتێن و چۆم
دێم به‌ره‌و هه‌ڵـــدێر و گێژ و به‌نـــــــد و گۆم
دێم به‌ره‌و هۆبه‌ و هـه‌واری باســــــــــــــــــه‌فا
دێم به‌ره‌و لادێ، به‌ره‌و کانــــــــــــــگه‌ی وه‌فا

             مامۆستا هێمن

..................................

 

فاتمه‌ دوو چاوی مه‌ستت پڕ ته‌لیسمی جوانییه‌

پڕ شه‌رابی خۆشه‌ویستی،ئاره‌قی یه‌زدانییه‌

به‌ژن و باڵاکه‌ت نموونه‌ی هه‌یکه‌لی یوونانییه‌

لار و له‌نجه‌ت مۆسیقایه‌،به‌سته‌یه‌،گۆرانییه‌

گه‌رچی دڵداری له‌ خاکی ئێمه‌دا ئه‌فسانه‌یه‌

هه‌ر به‌ ته‌نیا بۆ کوڕی خاوه‌ن ته‌لارو لانه‌یه‌

گیانه‌کام ئه‌مما دڵی من له‌و دڵه‌ شێتانه‌یه‌

بێ ئه‌وه‌ی که‌س شک به‌رێ کوژراوی ئه‌و چاوانه‌یه

بووکی ڕازاوه‌ی خه‌یاڵم،گیانه‌که‌م سێد فاتمه‌

سروه‌تم ناوێ،بزه‌ی تۆ،ئه‌وپه‌ڕی ئاواتمه‌

                         "مامۆستا ئه‌حمه‌د هه‌ردی"‌

...............................

                        سروه‌ی به‌ر به‌یانی‌

   تۆ وه‌کوو
  سروه‌ی به‌یانانی به‌هاری
   تۆ له‌ له‌شما
    گیانی سووکی نادیاری
     بۆ شه‌وی خۆشی و نه‌خۆشیم یادگاری
      ڕه‌مزی ئینتیزاری
       ****
       تۆ جریوه‌ی دارسانی جێ ژوانی
      بۆ هه‌سێره‌ی به‌رزی ئاواتم
    سریوه‌ی
  چه‌نده‌ جوانی
 گیانه‌که‌م
جاران که‌ ئه‌تکوت
 پێکه‌نینت زایه‌ڵه‌ی
  سه‌وزی شه‌تاوه‌
   چاوی شینت گۆمی مه‌ندی
    پڕ له‌ ماسی
     زه‌رد و سووری به‌ر هه‌تاوه‌
      ئێسته‌ بۆ وا شۆڕه‌بی
       برژانگی نه‌رمت ده‌وری داوه‌
        بۆچی گه‌رمایی ڕوانینت نه‌ماوه‌ ؟

                                          "سواره ئیلخانیزاده"

...................................

گله‌یی

شیعره‌ کانم بوو‌ن به‌ گوڵ و

که‌نیشکه‌کانی ئه‌م شاره‌

چه‌پک چه‌پک

کردیان به‌ هه‌دیه‌ی دڵداری

به‌ڵام هه‌رگیز کچێ نه‌هات

بڵێ:

ئه‌ی خۆت بۆ هێنده‌ خه‌مباری؟!

                                            جه‌لال مه‌لاکشا

..........................

جگه‌ره

له‌به‌ر چاوم

وه‌ک جگه‌ره‌ی داگیر ساوی

به‌رواڵه‌ت سپی و سؤڵ و له‌ش رێک و پێک

نێو چاوان گه‌ش

له‌ ده‌روون نوقمی زوخاوی

ئه‌تناسم......وناتناسمه‌وه!

شێوه‌ت ئاشنایه، خؤشه‌ویست.

ده‌ست بده به ده‌ستمه‌وه

بێ‌با بڕوین....

به‌سه‌ر رێگای بزمار رێژدا.

به سه‌ر سنگی قه‌ڵه‌شاوی زه‌وی تینوو

به‌نێو نزاری رووبه ئاسمان د‌س هه‌ڵبڕیو

له دڵته‌نگی ئێواره‌دا

رێگا ببڕین.

به‌ره‌و هه‌ورێکی نه‌باریو.

له ئه‌وێ تؤ چرای سه‌رت جارێکی‌تر داگیر سێنه

منیش له‌به‌ر تیشکی چاوت

جگه‌ره‌یه‌ک 

"ژیلا حسه‌ینی"

..............

 

تۆ به‌ڵێنیم پێ بده تا من به‌ره‌و ژوان ببمه‌وه

بمده‌یه ماچێکی ته‌ڕ له‌م لێوه با جوان ببمه‌وه

ده‌ستی له‌رزۆکم هه‌تا تێیدایه هێزی به‌ی گووشین

لێم گه‌ڕێ تاوێ له باخی سینه میوان ببمه‌وه

شه‌نگه بێری بسڕه‌وه فرمێسکی بێ شوانی ئیتر

ڕه‌نگه هێشتا له‌و چیا و زۆزانه بۆ شوان ببمه‌وه

من گوڵی سثر گۆڕی ئاواتی له مێژینه‌م به‌ڵام

ڕێژنه‌یێکم لێ بدا پێم وایه بۆ ڕوان ببمه‌وه

شێخی سه‌نعان بۆ کچی گاور له ئیسلام وه‌رگه‌ڕا

من خه‌ریکم بۆ کچه شێخێ په‌ژیوان ببمه‌وه

"هێمن"

..............................

 

 

ئیواره‌یه وا هڵگره سا گوزه‌یی تازه
رییكانی قوبان مونتظیری جلوه نازه
به‌رده‌رگه‌كه‌تان قیبله‌ی ڕووی ئه‌هلی نیازه
ئیواره‌یه وا هه‌ڵگره سا گوزه‌یی تازه
چه‌ن جوانه به‌رو مه‌غریب ئه‌چی زه‌رده ئه‌دا لێت
پڕشنگی خشل ئه بلق ئه‌كا ده‌وری به‌ری ڕێت
ڕۆژێ ده‌می كه‌ل حاضره بو بو پێشكه‌شی به‌رپێت
ئێواره‌یه وا هه‌ڵگره سا كوزه‌یی تازه
ئیواره‌یه وا ده‌ركه‌وه سا جوانه كچی دێ
ئه ی وردی قسه‌و و به‌سته‌ی گشت كوڕ گه‌لی سه‌ر ڕێ
سووتاووی جوانیتن هه‌موو كێ كوڕی كێ بێ
ئێواره‌یه وا هه‌ڵگره سا گوزه‌یی تازه
وه‌ك سویسكه برۆ ئاسكه نیگای چاویڕه‌ ش و مه‌ست
پڕ ئیشوه بچرخێنه ئیتر هیچ مه‌به  ده‌ربست
چه‌ن ماڵ ئه‌رمی چه‌ن شل ئه‌بێ هێزی دڵ و ده‌ست
ئێواره‌یه واهه‌ڵگره سا گوزه یی تازه
وه‌ختێ كه ئه‌چی چه‌شنی نه‌سیم له‌نجه به‌ره‌و ماڵ
ئه‌گریجه‌ی ته‌ڕ په‌خشه له سه‌ر كوڵم و خه‌ت وخاڵ
شه‌ڕیانه شه‌ماڵ په‌نجه له سه‌ر ره‌نگی گه‌ش و ئاڵ
ئێواره‌یه وا هه‌ڵگره سا كوزه یی تازه

 

                                         مامۆستا گۆران

 ................................

کاتێ هاتن

وایانزانی وڵاته‌که‌م ئافره‌تێکی رووت و جوانه‌

پێیان ده‌کرێ بیبه‌ن بۆ کام ئاوده‌ستخانه‌

پێیان ده‌کرێ بیبه‌ن بۆ کام قه‌حبه‌خانه‌

وایانزانی وڵاته‌که‌م ئافره‌تێکی رووت و جوانه‌

شێت و شه‌یدای ئه‌نگۆستیله‌و مه‌مکدانه‌

ده‌خله‌تێ به‌ دوو ته‌وقه‌و پێنج شه‌ش شانه‌

نه‌یانزانی وڵاته‌که‌م که‌عبه‌یه‌

هه‌زاران با ده‌وریدا پاسه‌وانا

"له‌تیف هه‌ڵمه‌ت"

 ............................

شعر بیوه سروده ی ژیلا حسینی

 

بیوه

من اميرم

تاج من غم

روزگارم مثل شب

تخت من را اشكهاي گرم من مي سازند

و در انده تنهايي نگاه، مشتاقم

گدايان محبت را پاد شاهم

روزگارم خوش نيست

يارم من تنهايي

مونسم اشك من است

تخت من مرمر بي كسر و كم دردو غم است

من كشاورزم زمينم دل و بذرم غم

كار و كسبم عاليست

خرمنم رويايست

نوبت آب زمين دائم

چشمه اشكِ زلالم جاري

من در دل خود بركه و آب قناتي دارم

در مملكتِ حْزن و غم و نوميدي آبرويي دارم

صبح را با ناله

شب را با افسوس

جيبهايم همه انباشته از صورت قرض دستهايم تنها

ثروت و مال كلاني دارم اشكم همه مرواريدند

خون دل ياقوت است

مشت نامرد پر از فيوزه صورتم آبي كرد

رنگ من جفت طلا

زرد و آز انگيز است

« همه مرا به طمع مينگرند »

« بيوه بدبختي است ‍

چشم مردش كور دلش از سنگ و مس و آهن بود

خند ه اش دلكش و شور انگيز است

آه اي كاش رفيقم مي بود

چشم مردش كور، دلش از سنگ و مس و آهن بود. ؟!

« اين همه دختر بكر ، اين همه دختر پاك

پسرم ،دسته گلم

،سهيلا دختر خوبي است ،رعناو فريبا هم

چرا او را پسنديدي ؟!

زن بيوه پر از مكر است

دروغ و ننگ نيرنگ است

چرا او را پسنديدي ؟! »

شغل من خياطي است

بهترين جامه ي غم ميدوزم

اشكهايم تكمه

نخ من آ ه من است

كه با هم مي دوزد شب تنهايي و فرداي پر از غوغا را

من به هم مي دوزم ننگ و حق را وجفا مشتريم

كار و كسبم خوب است مشتريهاي قشنگي دارم

روزگارم تاريك

من به مهما ني خورشيد و مه خوشبختي با لباس غم خود خواهم رفت

رنگ ورويم چون زر

دل من ياقوت است

 ............................

 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

سلام دوستان عزیز و خوبم؟ مدتی طولانی از وبلاگم دور شدم  و دلم واسه همه دوستای گلم تنگ شده بود!خوشبختانه وقت شد و دویاره تونستم  آپ کنم . امیدوارم از این به بعد بتوتم مرتب آپ کنم؟

آپ این دفعم رو اختصاص دادم به نامه سرگشاده بهمن قبادی برای رکسانا صابری  و اشعار کردی که امیدوارم راضی باشید

نظرم یادتون نره!!!!!!!!!!!!!!!

...................................................

نامه سرگشاده بهمن قبادی برای رکسانا صابری

نامه سرگشاده قبادی به دنبال محکومیت رکسانا صابری به رکسانا صابری، دختری ایرانی با شناسنامه آمریکایی‌ اگر سكوت كرده بودم به خاطر او بود، و حالا اگر حرف می‌زنم باز هم به خاطر اوست. به خاطر ركسانا صابری. نامزد، دوست و همراهم. دختری باهوش و با استعداد که برایم همیشه قابل تحسین بوده و هست. ۳۱ ژانویه بود، روز تولدم صبح تماس گرفت که برای تولدم می‌آید پیشم تا باهم برویم بیرون. نیامد... زنگ زدم به موبایلش. خاموش بود تا یکی دو روز نمی‌دانستم چه اتفاقی افتاده. به خانه‌اش رفتم و چون کلید خانه همدیگر را داشتیم به داخل رفتم ولی نبود... بعد از دو روز زنگ زد و گفت «منو ببخش عزیزم مجبور شدم برم زاهدان» و من هم عصبانی شدم که چرا به من نگفته؟ گفتم باور نمی‌کنم و دوباره گفت «ببخش عزیزم مجبور شدم» و گوشی تلفن قطع شد و منتظر تماس بعدی‌اش شدم و نزد و نزد. رفتم زاهدان و تمام هتل‌ها را جست‌وجو کردم و چنین اسمی را نیافتند هزار جور فکر مریض کردم تا ده روز. تا این‌که از طریق پدرش فهمیدم که دستگیرش کرده‌اند و فکر کردم شوخی است. فكر كردم سوء تفاهم شده و دو سه روز دیگر آزادش می‎كنند. اما چند روز گذشت و خبری از ركسانا نشد. نگران شدم و این در و آن در زدم تا بالاخره فهمیدم چه به سرش آمده. بهمن قبادی، فیلمساز ایرانی با بغض می‎گویم او معصوم‎تر و بی‎گناه‎تر از این حرف‎هاست. من که سال‎هاست او را می‎شناسم و لحظه به لحظه در کنارش بوده‎ام، این حرف را می‎زنم. او همیشه مشغول کارهای مطالعاتی و تحقیقاتی‌اش بود، نه چیز دیگر. در این سال‌های آشنایی، نشد یک‌بار جایی برود که من ندانم، یا کاری بکند که به نظرم نامعقول و نامتعارف بیاید. در پیشینه او و خانواده و اطرافیانش هم هیچ وقت نشانه‌ای از موردی نامعقول ندیده‌ام. آخر چطور می‎شود کسی که گاهی می‎شد روزها از خانه بیرون نمی‎آمد مگر برای دیدنِ من، کسی که به شیوه ژاپنی‎ها صرفه‎جو بود و گاهی به سختی هزینه زندگی و کارش را مهیا می‎کرد، کسی که در به در دنبال حامی‎ای می‎گشت تا ناشری داخلی به او معرفی کند تا بتواند کتابش را اینجا چاپ کند، حالا متهم به جاسوسی شده؟! همه‎مان می‎دانیم ـ نه، توی فیلم‎ها دیده‎ایم ـ که جاسوس‎ها خیلی ناجنس و بلا هستند و مدام اینجا و آنجا سرک می‎کشند و در ضمن خیلی هم حقوق می‎گیرند. وجدانم در عذاب است. چون من او را به ماندن و کار کردن تشویق کردم. و حالا نمی‎توانم کمکی به او بکنم. رکسانا می‎خواست از ایران برود. من نگهش داشتم. اوایل آشنایی‎مان او می‎خواست برگردد آمریکا. دوست داشت که با هم برویم. اما من اصرار کردم که بماند تا فیلم جدیدم تمام شود. او عملاً داشت از ایران می‎رفت و من نگهش داشتم. و حالا ناراحتم که به خاطر من ماند و دچار این ماجراها شد. خود من در این چند سال دچار افسردگی شدید شده‎ام. چرا؟ چون فیلمم توقیف شده و سر از بازار سیاه درآورده. به فیلم بعدی‎ام مجوز ندادند و عملاً مرا خانه‌نشین کردند. اگر تا امروز تاب آورده‌ام به سبب حضور و کمک‌های روحی او بوده. من به خاطر مجوز نگرفتن فیلمم تند و پرخاشگر شده بودم و او بود که همیشه مرا به آرامش دعوت می‌کرد. رکسانا صابری در بم /عکس: رویترز رکسانا می‎خواست از ایران برود. من نگهش داشتم. او مراقب افسردگی‌های من بود. بعدها من به خاطر آن‌که برای او انگیزه‌ای ایجاد کنم تا بماند، ازش خواستم که طرح نوشتن کتابش را که مدت‌ها در ذهن داشت شروع کند. من همراهش بودم و به خاطر دوستی‌ها و روابطی که داشتم این در و آن در زدم و قرار و مدار گذاشتم با فیلمساز و هنرمند و جامعه‌شناس و سیاست‎مدار و دیگران. حتی خودم هم پای مصاحبه‌اش نشستم. کتاب سرگرمی‎ای بود برای او تا ماندن را تحمل کند، تا من کارِ فیلمم تمام شود و با هم برویم. کتاب رکسانا کتابی معمولی بود و به‌هیچ‌وجه ضد دولت ایران نبود. تمام مدارک کتاب موجود است و حتماً روزی چاپ خواهد شد و همه خواهند دید. اما آخر چرا همه سکوت کرده‎اند؟! همه کسانی که پای صحبت و مصاحبه با او نشسته‎اند و می‎دانند که او چقدر ساده و بی‎گناه است. اگر این نامه را می‎نویسم به خاطر این است که نگرانش هستم. نگران سلامتی‎اش. شنیده‌ام که افسرده‎ شده و مدام گریه می‎کند. او خیلی حساس است. مبادا دست به اعتصاب غذا بزند. نامه‎ام خطاب به همه دولت مردان و سیاست‌مداران و همه کسانی است که کاری می‎توانند بکنند. تو را به خدا دست بردارید. تو را به خدا او را وارد این بازی‎های بزرگان نکنید. او نحیف‎تر و ساده‎تر از آن است که بتواند در بازی شما شرکت کند تو را به خدا تمامش کنید نگذارید این‌گونه مهره تبلیغاتی این جهان کثیف شود. از من بخواهید که در دادگاه او حاضر شوم و کنار پدر فرهیخته و مادر مهربانش بنشینم و به معصومیت و بی‎گناهی او شهادت بدهم. دخترِ ایرانی‎مان که چشم‎های ژاپنی دارد و شناسنامه آمریکایی، در زندان است. وای بر من. وای بر ما‌! .....................................................................................

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

سلام به همه ی دوستان خوب و گلم، این دفعه با موضاعات  متنوع و طولانی  آپ کردم که امیدوارم مورد قبول همگی باشه و بتونیم از نظرات عالیتون استفاده کنیم، این اولین آپ دوران دانشجوییم _ ترم اولی_  که انشا الله مورد قبول باشه. هر چی به نظرم جالب بوده واستون گذاشتم؟

دلم گرفته از خیلی چیزا از خیلی از افراد.دل گرفته-هوای ابری-برف-سرما-آدمای کم لطف و نامهربونیاشون- امتحان ودرسهای نخونده ای که حوصلشونو نداری- روزگار و کاراش.... . خدایا شکرت   کمکم کن مثل همیشه. کمکم کن

 

برهنگی, بیماری عصر ماست.
به گمان من, تن تو باید مال کسی باشد
که روحش را برای تو
عریان کرده است.
"چارلی چاپلین"

...............................................

 من یک جهان سومی هستم؟

بعضی سوختن ها جوری هستند که تو امروز میسوزی، اما فردا دردش را حس میکنی...داستان کیفیت زندگی و "رشد" آدمها در جاهایی که " جهان سوم" نامیده میشوند، مثل همین جور سوزش هاست ...از هر دوره که میگذری، میسوزی و در دوره بعد دردش را میفهمی...

شادی ها و دغدغه های کودکی ما : در همان گوشه دنیا که "جهان سوم " نامیده میشود، شادی های کودکی ما درجه سه است ، ولی دغدغه های ما جدی و درجه یک... شادی کودکیمان این است که کلکسیون " پوست آدامس" جمع کنیم...یا بگردیم و چرخ دوچرخه ای پیدا کنیم و با چوبی آن را برانیم... توپ پلاستیکی دو پوسته ای داشته باشیم و با آجر، دروازه درست کنیم و در کوچه های خاکی فوتبال بازی کنیم... اما دغدغه هایمان ترسناک تر بود...اینکه نکند موشکی یا بمبی، فردا صبح را از تقویم زندگی ات خط بزند... اینکه نکند "دفاعی مقدس"، منجر به مرگ نامقدس تو بشود یا تو را یتیم کند...

از دیفتری میترسیدیم... از وبا.... از جنون گاوی... مدرسه، دغدغه ما بود...خودکار بین انگشتان دستمان که تلافی حرفهای دیروز صاحبخانه به معلممان بود... تکلیفهای حجیم عید ... یا کتابهایی که پنجاه سال بود بابا در آنها آب و انار میداد...

شادی ها و دغدغه های نوجوانی ما: دوره ای که ذاتا بحرانی بود و بحران " جهان سوم" بودن هم به آن اضافه شده... در آین دوره، شادی هایمان جنس " ممنوعی" دارند... اینکه موقتی عاشق شوی...دوست داشتن را امتحان کنی...  اما همه این شادی ها را در ذهنمان برگذار میکردیم... کلا زندگی یک نفره ای داریم با فکری دو نفره.... این میشد که یاد بگیریم "جهان سومی" شادی کنیم... به جای اینکه دست در دست دخترک بگذاریم وبا او قدم بزنیم . فقط دنبالش کنیم...یا اینکه نگوییم" دوستت دارم" و بگوییم " امروز خانه خالی دارم"

در عوض دغدغه هایمان بازهم جدی هستند...اینکه از امروز که 15 سال داری، باید مثل یک مرتاض روی کتابهای میخی مدرسه ات دراز بکشی و تا بیست و چهار سالگی همانجا بمانی... بترسی از این که قرار است چند صفحه پر از سوالات "چهار گزینه ای" ، آینده تو ، شغل تو ، همسر تو و لفب تو را تغیین کند... تو فقط سه ساعت برای همه اینها فرصت داری...

شادی ها و دغدغه های جوانی ما: شادی ها کمرنگ تر میشود و دغدغه ها پررنگ تر... شاید هم این باشد که شادی هایت هم، شکل دغدغه به خودشان میگیرند...مثلا شادی تو این است که روزی خانه و ماشین میخری ... اما رسیدن به این شادی ها برایت دغدغه میشود.....رسیدن به آنها برای تو هدف میشود...هدفی که حتما باید "جهان سومی" باشی که آنرا داشته باشی... و هیج جای دیگربرای کسی هدف نیستند...

معبارهای " آدم خوب بودن" جهان سومی هم دغدغه تو میشود...و میترسی از اینکه نکند کسی قبل از خدا، تو را در این دنیا محاکمه کند...

بعضی از شادی هایت غیر انسانی میشود...با پول شهوتت را میخری...با گردی سفید مست میشوی نه با شراب... با دود دغدغه هایت را کمرنگتر میکنی و غبار آلود....

اگر جهان سومی باشی، استاندارد و مقیاس های تمام اجزای زندگی تو، جهان سومی میشود... اینکه در سال چند بار لبخند میزنی...در روز چند بار گریه میکنی...راهی که تو را به بهشت و جهنم میرساند... و حتی جنس خدای تو هم جهان سومیست....

در این دنیای عجیب، دیدن دست برهنه یک زن هم میتواند براحتی تو را خطاکار کند و قلبت را به تپش وادارد...در این دنیا "سلام " به غریبه و بی دلیل، نشانه دیوانگیست... لبخند بی جای زن هم دلیل فاحشگی اوست...

در این جهان سوم ، کسی را نداری که به تو بگوید چقدر مسواک و خمیردندان، واکسن، ک.ا.ن.د.و.م، بوسیدن، خندیدن، رقصیدن خوب هستند...اینکه آینده خوب را خودت باید رقم بزنی و کسی قرار نیست برای این کار به تو کمک بکند.... اینکه همیشه جهان اول ، طاعون جهان سوم نیست...

گاهی فکر میکنی که به سرزمین جهان اولی ها مهاجرت کنی تا از جهان سومی بودن رها شوی...اما میفهمی که با مهاجرتت شادی ها، دغدغه ها، جهانبینی، خدا و معیارهایت هم با تو سفر میکنند.... گاهی میمانی که این جهان سوم است که کیفیت تو را تعیین میکند یا اینکه "تو " جهان سوم را درست میکنی؟

..........................................................

دوستی ها...؟

يكي با هم كلاسي دوست ميشه .

يكي با باباش دوست ميشه

يكي با مادرش

يكي با دختري ويكي با پسري

ويكي باخداي خودش دوست ميشه

كدوم يكي يكست و نيكست

بيايد راهمون رو پيدا كنيم

کدوم دوستی از همه بهتره...؟

...............................................................................

خدايا!
چون ماهيان كه از عمق و وسعت دريا بي خبرند ،
عظمت و ژرفاي عمق تو را نمي شناسم.
فقط مي دانم ...
كه معبود اين دل خسته هستي
و اگر ديده از من بر گيري ،
خواهم مرد.

..................................................

۱) یکی دلش به 100 دل بنده

2) یکی 100 دل به یه دل میبنده

3) یکی دل به یه دل میبنده و تا آخرش پابنده

4) یکی هر بار به یکی دل میبنده

5) یکی دل میبنده تا بخنده

6) یکی دلش آکبنده مونده به کی دل ببنده

 حالا تو دلت شماره چنده؟

 ........................................................................... 

نمي دانم چرا ما انسان ها عادت داريم آبي وسيع آسمان را رها كنيم و جذب آبي كوچك چشماني شويم كه عمقي ندارد با اينكه مي دانيم روزي چشمان ابی بسته خواهد شد اما آسمان کی بسته خواهد شد......

............................................................................................

 چارلی چاپلین

چارلز اسپنسر چاپلین،جونیور(16 آوریل1889-25دسامبر 1977)بازیگر صاحب جایزه اسکار و یکی از مشهور ترین بازیگران و کارگردانان هالیوود بوده است.

چارلی چاپلین یکی از نوابغ مسلم سینماست. او در زمانی که در اوج موفقیت بود با اونااونیل ازدواج کرد و از او صاحب 7 یا 8 بچه شد ولی فقط یکی از بچه هاکه ژرالدین نام دارد استعداد بازیگری را از پدر به ارث برد.

وی چند سالی است که در دنیای سینما مشغول فعالیت است و اتفاقا او هم مثل پدرش به شهرت و افتخار زیادی رسیده و در محافل هنری روی او حساب باز می کنند.

چند سال پیش وقتی ژرالدین تازه می خواست وارد عالم هنر شود ، چارلی برای او نامه ای نوشت که در شمار زیبا ترین و شور انگیز ترین نامه های دنیا قرار دارد و بدون شک هر خواننده یا شنونده ای را به تفکر وادار می کند.

 ژرالدین! دخترم

اینجا شب است ....شب نوئل؛در قلعه ی کوچک من همه ی این سپاهیان بی سلاح خفته اند،نه تنها در برادر و خواهر تو، حتی مادرت،به زحمت توانستم بی آنکه این پرندگان خفته را بیدار کنم خود را به این اتاق کوچک نیمه روشن،به این اتاق انتظار پیش از مرگ برسانم.

من از تو بس دورم خیلی دور ... اما چشمانم کور باد اگر یک لحظه تصویر تو را از چشم خانه ی من دور کنند؛ تصویر تو آنجا روی میز هم هست،تصویر تو اینجا روی قلب من نیز هست،

اما تو کجایی؟ آنجا در پاریس افسونگر بر روی صحنه ی پر شکوه شانزه لیزه می رقصی؛این را می دانم، و چنان است که گویی در این سکوت شبانگاهی آهنگ قدم هایت را می شنوم، و درین ظلمات زمستانی برق ستارگان چشمانت را می بینم.

شنیده ام نقش تو در این نمایش پر نور و پر شکوه نقش آن شاه دخت ایرانی است که اسیر خان تاتار شده،شاهزاده خانم باش و برقص،ستاره باش و بدرخش ، اما اگر قهقه ی تحسین آمیز تماشاگران و عطر مستی آورگلهایی که برایت فرستاده اند، ترا فرصت هوشیاری داد، در گوشه ای بنشین ، نامه ام را بخوان و به صدای پدرت گوش فرا دار، من پدر تو هستم ژرالدین! من چارلی چاپلین هستم! وقتی بچه بودی شب های دراز به بالینت نشستم و برایت قصه ها گفتم:قصه ی زیبای خفته در جنگل، قصه اژدهای بیدار در صحرا،خواب که به چشمان پیرم می آمد طعنه اش می زدم و می گفتم:برو! من در رویای دخترم خفته ام، رویا می دیدم ژرالدین ، رویا.... رویای فردای تو، رویای امروز تو.

آری ، من چارلی هستم ، من دلقک پیری بیش نیستم.

امروز نوبت توست،برقص!من با آن شلوار گشاد پاره پاره رقصیدم و تو در جامه ی حریر شاهزادگان می رقصی! این رقصها و بیشتر از آن صدای کف زدن های تماشاگرتن کاه ترا به آسمانها خواهد برد،برو! آنجا هم برو،اما گاهی هم روی زمین بیا و زندگی مردمان را تماشا کن! زندگی آن رقاصگان دوره گرد کوچه های تاریک را، که با شکم گرسنه و پاهایی که از بینوایی می لرزد، می رقصند. من از اینان بودم ژرالدین!

در آن شب های افسانه ای کودکی که تو با لالایی قصه های من به خواب می رقتی،من باز بیدار می ماندم،در چهره ی تو می نگریستم،ضربان قلبت را می شمردم و از خود می پرسیدم: چارلی!آیا این بچه گریه هرگز تو را خواهد شناخت؟

تو مرا نمی شناسی ژرالدین ، در آن شب های دور،بس قصه ها با تو گفتم،اما،قصه ی خود را هرگز نگفتم. این هم داستانی شنیدنی است: داستان آن دلقک پیری که در پست ترین محلات لندن، آواز می خواند و می رقصید و صدقه جمع می کرد. این داستان من است. من طعم گرسنگی را چشیده ام.من درد بی خانمانی را کشیده ام و از این ها بیشتر،من رنج حقارت آن دلقک دوره گرد را که اقیانوسی از غرور در دلش موج می زد، اما سکه ی صدقه ی رهگذر خود خواهی،آن را می خشکاند،احساس کرده ام. با این همه من زنده ام و از زندگان پیش از آنکه بمیرند،نباید حرفی زد.

داستان من به کار تو نمی آید،از تو حرف بزنیم! به دنبال تو نام من است.چاپلین! با همین نام چهل سال،بیشتر مردم روی زمین را خنداندم و بیشتر از آنچه آنان خندیدند من گریستم.

ژرالدین! در دنیایی که تو زندگی می کنی،تنها رقص و موسیقی نیست. نیمه شب،هنگامی که از سالن پر شکوه تئاتر بیرون می آیی،آن تحسین کننده گان ثروتمند را یکسره فراموش کن . اما حال آن راننده تاکسی که تو را به منزل می رساند بپرس...و اگر آبستن بود وپولی برای خریدن لباس بچه اش نداشت چک بکش و پنهانی توی جیب شوهرش بگذار به نماینده خودم در بانک پاریس دستور داده ام فقط این نوع خرج های تو را بی چون و چرا قبول کند اما برای خرج های دیگرت باید صورت حسابی بفرستی.

گاه به گاه با اتوبوس، با مترو شهررا بگرد، مردم را نگاه کن، زنان بیوه و کودکان یتیم را نگاه کن و دست کم روزی یکباربا خود بگو:من هم یکی از آنان هستم!تو یکی از آنها هستی دخترم نه بیشتر!

هنر پیش از آنکه دو بال پرواز به انسان بدهد، اغلب دو پای او را میشکند. وقتی به آنجا رسیدی که یک لحظه خود را برتر از تماشاگران رقص خویش بدانی همان لحظه صحنه را ترک کن و با اولین تاکسی خود را به حومه شهر پاریس برسان. من آنجا را خوب می شناسم،از قرنها پیش آنجا گهواره بهاری کولیان بوده است.در آنجا رقاصه هایی مثل خودت خواهی دید،زیبا تر از تو ، چالاک تر از تو و مغرور تر از تو! آنجا از نور افکن های تئاتر شانزه لیزه خبری نیست.

نور افکن کولیان تنها نور ماه است!

نگاه کن! خوب نگاه کن! آیا بهتر از تو نمی رقصند؟ اعتراف کن دخترم! همیشه کسی هست که بهتر از تو باشد؛ و این را بدان که در خانواده چاپلین هرگز کسی آنقدر گستاخ نبوده است که به یک کالسکه ران یا گدای کنار رود سن ناسزایی بدهد!

من خواهم مرد، و تو خواهی زیست. امید من آنست که تو هرگز در فقر زندگی نکنی، همراه این نامه یک چک سفید برایت می فرستم،هر مبلغی که می خواهی بنویس و بگیر؛اما همیشه وقتی دو فرانک خرج می کنی، با خودت بگو: سومین سکه مال من نیست ،این باید مال یک مرد گمنام باشد که امشب به یک فرانک احتیاج دارد. جستوجویی لازم نیست ،این نیازمندان گمنام را اگر بخواهی همه جا خواهی یافت.

اگر از پول و سکه با تو حرف می زنم،برای آنست که از نیروی افسون این بچه های شیطان خوب آگاهم.من زمانی دراز در سیرک زیسته ام؛ همیشه و هر لحظه به خاطر بند بازانی که از روی ریسمانی بس نازک راه می روند،نگران بوده ام.

اما این حقیقت را با تو بگویم دخترم: مردمان بر روی زمین . استوار، بیش از بند بازان بر روی ریسمان نا استوار سقوط می کنند. شاید که شبی، درخشش گرانبهاترین الماس این جهان ترا بفریبد،آن شب این الماس ریسمان نا استواری خواهد بود که به حتم از آن سقوط خواهی کرد!آن روز تو بند باز ناشی خواهی بود و بند بازان ناشی همیشه سقوط می کنند! دل به زر و زیور نبند،زیرا بزرگترین الماس این جهان آفتاب است که خوشبختانه، این الماس برای همه می درخشد.

.....اما اگر روزی دل به چهره مردی بستی، با او یکدل باش،به مادرت گفته ام در این باره برایت نامه ای بنویسد.

او عشق را بهتر از من می شناسد. و او برای تعریف یکدلی،شایسته تر از من است. کار تو بس دشوار است ،این را می دانم. به روی صحنه، جز تکه ای حریر نازک ، چیزی بدن ترا نمی پوشاند. به خاطر هنر می توان لخت و عریان به روی صحنه رفت و پوشیده تر و باکره تر بازگشت.

اما هیچ چیز و هیچ کس دیگر در این جهان نیست که شایسته آن باشد که دختری ناخن پایش را به خاطر او عریان کند.

برهنگی، بیماری عصر ماست،و من پیر مردم شاید حرفهای خنده دار می زنم.

اما به گمان من ،تن عریان تو باید مال کسی باشد که روح عریانش را دوست می داری.

بد نیست اگر اندیشه تو در این باره مال ده سال پیش باشد.مال دوران پوشیدگی . نترس این ده سال ترا پیر تر نخواهد کرد.....

به هر حال امیدوارم تو آخرین کسی باشی که تبعه جزیره ی لختی ها می شود!می دانم که پدران و فرزندان همیشه جنگی جاودانی با یکدیگر دارند.با من با اندیشه های من جنگ کن دخترم؛من از کودکان مطیع خوشم نمی آید با ین همه پیش از آنکه اشک های من این نامه را تر کند،می خواهم یک امید به خودم بدهم؛امشب شب نوئل است، شب معجزه؛امیدوارم معجزه ای رخ دهد تا آنچه من براستی می خواستم بگویم دریافته باشی.

چارلی دیگر پیر شده است.

ژرالدین ! دیر یا زود باید جامه های نمایش،روزی هم جامه عزا بپوشی و بر سر مزار من بیایی. حاضر به زحمت تو نیستم ،تنها گاهگاهی چهره ی خود را در آیینه نگاه کن، آنجا مرا نیز خواهی دید! خون من در رگ های توست.

امیدوارم حتی آن زمان که خون در رگ های من می خشکد،چارلی را ، پدرت را فراموش نکنی،من فرشته نبودم،اما تا آنجا که در توان من بود تلاش کردم آدمی باشم!تو نیز تلاش کن

 

بدون شرح...؟

 

 حاج آقا و احکام شرعی بانوان!!!

 

این هم شناسنامه یک مرد موفق در زندگی؟

 

 اینم یه عکس جالب واسه جوونا...؟ 

 

هرچه هستی باش

 

...................................................

رفت پاییز و « زمستان » آمد

فصل نابودی بستان آمد

برف بارید به موی تو بسی ، زیر این برف ، نداری نفسی

موی تو « برف زمستان » تو شد ، آفت سبزی و بستان تو شد

نه دلی هست تو را، تا توانی بدهی دل به کسی

نه به چشمت نوری است نه به جانت هوسی

زندگی شد قفس تنگ و تو چون مرغ اسیر در فضای قفسی !

در تنت تاب نماند ز برانی ز حریمت مگسی .

« ره برگشت نیست » ناگزیری که به « پایان » برسی

ای انسان بزرگ !

« چهار فصل » تو به پایان آمد ، کم کمک لحظه ی فرمان آمد .

هیچ دانی به کجا خواهی رفت ؟ به رهی دور و دراز !

 سفر دور و درازت خوش باد !

 .............................................................................

زندگی آنچه زیسته ایم نیست

  بلکه جیزی است که به یاد می آوریم

      تا روایتش کنیم.

                                                         گابریل گارسیا مارکز

........................................................................................

همه ی آدمها با هم برابرند ُ اما پولدارها محترم ترند.همه ی آدمها با هم برابرندُ اما دختر ها پر

طرفدارترند.همه ی آدمها با هم برابرند ُاما بچه ها واجب ترند.همه ی آدمها با هم برابرند ُاما خانم ها مقدم

ترند.همه ی آدمها با هم برابرند ُ اما سیاه ها بدبخت ترند و سفید ها برترندُ در کل همه ی آدمها با هم

برابرند ُاما بعضی ها برابرترند.

.....................................................................................................

سنگ ها هم حرف هایی می زنند,  گوش کن ,خاموش ها گویاترند

..........................................................................................

 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

سلام دوستان؟ همگی خوبید؟ خوشبختانه کنکور تموم شد و این اولین آپمه؟ ببخشید دیر آپ کردم؟ مطالب جالبی رو براتون گذاشتم؟ امیدوارم بپسندید؟

.......................................................................................................

تعجب کردی!؟...

می دانم در کسوت مردان آبرومند، اندیشیدن به تو رسم ، و گفتن از تو ننگ است !

اما میخواهم برایت بنویسم
شنیده ام، تن می فروشی، برای لقمه نان ! چه گناه کبیره ای…!

میدانم که میدانی همه ترا پلید می دانند، من هم مانند همه ام
راستی روسپی! از خودت پرسیدی چرا اگر در سرزمین من و تو، زنی زنانگی اش را بفروشد که نان در بیارد رگ غیرت اربابان
بیرون می زند !!اما اگر همان زن کلیه اش را بفروشد تا نانی بخرد و یا شوهر زندانی اش آزاد شود این «ایثار» است !

 مگر هردو از یک تن نیست؟ مگر هر دو جسم فروشی نیست؟

تن در برابر نان ننگ است

بفروش ! تنت را حراج کن…

من در دیارم کسانی را دیدم که دین خدا را چوب میزنند به قیمت دنیایشان

شرفت را شکر که اگر میفروشی از تن می فروشی نه از دین

شنیده ام روزه میگیری،

غسل میکنی،

نماز میخوانی،

رمضان بعد از افطار کار می کنی،

محرم تعطیلی

من از آن میترسم که روزی با ظاهری عالمانه، جمعه بازار دین خدا را براه کنم، زهد را بساط کنم، غسل هم نکنم،
یش از افطار و پس از افطار مشغول باشم، محرم هم تعطیل نکنم!
فاحشه!!!… دعایم کن

.................................

تمام روز ، اگر بی تفاوتم ؛ اما
شبم قرین شکنجه ، دچار بیداری است.....

.............................................

من نمیگویم در این عالم
گرم پو ، تابنده ، هستی بخش
چون خورشید باش
تا توانی پاک ، روشن ، مثل باران
مثل مروارید باش

........................................

  من ترجیح میدهم که نسل انسان به تمامی نابود شود تا اینکه بماند و با تبدیل زن,ظریف ترین مخلوق الهی به یک وسیله ی عیاشی و شهوت رانی,از هر حیوانی پست تر گردد.   گاندی

....................................................

چه لغت بیمناک و شورانگیزی است !

 از شنیدن آن احساسات جانگدازی به انسان دست می دهد : خنده را از لبها می زداید ، شادمانی را از دلها می برد ، تیرگی و افسردگی آورده هزار گونه اندیشه های پریشان از جلو چشم می گذراند .
ای مرگ ! تو از غم و اندوه زندگانی کاسته بار سنگین آنرا از دوش بر میداری ، سیه روز تیره بخت سرگردان را سرو سامان می دهی ، تو نوشداروی ماتم زدگی و نا امیدی می باشی ، دیده سرشکبار را خشک می گردانی . تو مانند مادر مهربانی هستی که بچه خود را پس از یک روز طوفانی در آغوش کشیده ، نوازش می کند و می خواباند ، تو زندگانی تلخ ، زندگانی درنده نیستی که آدمیان را به سوی گمراهی کشانیده و در گرداب سهمناک پرتاب می کند ، تو هستی که بدون پروری ، فرومایگی ، خودپسندی ، چشم تنگی ، و آز آدمیزاد خندیده پرده به روی کارهای ناشایستۀ او می گسترانی. کیست که شراب شرنگ آگین تو را نچشد ؟ انسان چهره تو را ترسناک کرده و از تو گریزان است ، فرشتۀ تابناک را اهریمن خشمناک پنداشته ! چرا از تو بیم و هراس دارد ؟ چرا به تو نارو و بهتان می زند ؟ تو پرتو درخشانی اما تاریکیت می پندارند ، تو سروش فرخنده شادمانی هستی اما در آستانه تو شیون می کشند ، تو فرستادۀ سوگواری نیستی ، تو درمان دلهای پژمرده می باشی ، تو دریچۀ امید به روی نا امیدان باز می کنی ، تو از کاروان خسته و درماندۀ زندگانی مهمان نوازی کرده آنها را از رنج راه و خستگی می رهانی ، تو سزاوار ستایش هستی ، تو زندگانی جاویدان داری ....

صادق هدایت ( خلاصه ای از قطعه مرگ )

............................................

کاش همیشه
آب
اولین درس دبستان باشد
تا کودکان
در کرامت یک قطره ی باران
مسیر حیات را
تا شعور آسمان
بپیمایند

....................................................

از جانب جهنم  

از آن تاريخ تاريك

 

           كه نطفه ي آدم را

 

                  زني يائسه حرام كرد   !!

 

ما مي بايدمان

 

قابيليان دشنه پرست را

 

                        ‹‹ آقا ›› پنداريم !.

 

امروز ...

 

        هي آقا

 

درست نقطه اي رسيده ام

 

كه آفتاب

 

بر جنازه ي مرداب

 

                       سقوط مي كند  و

 

فرجام فرداهايمان را هيچ بهاري پيدا نيست .

 

پدرم

 

 پسين و پيشين  "  بودن" مرا

 

                  - تا هميشه -

 

به" دوازده"پتياره

 

             پيشكش كرد و فردا

 

به واماندگي ميلادم را به سوگ نشست 

 

امروز...

 

     هي آقا

 

      از جانب جهنم باد مي آيد

 

پشت واژه هاي قرمز

 

ترافيك سنگيني پيداست .

 

                   ومن

 

هرگز  ‹‹ آدم ›› نمي شوم .

                                                     بهمن قره داغی

 

 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

سلام دوستان گلم، همگی خوب هستید؟  پست این مطلب  رو اختصاص دادم به جملات قصار و کوتاه و نغز از بزرگان ایران و جهان؟ این شاید آخرین پستم باشه تا بعد از کنکور؟ به خاطه همین پست خیلی طولانیه

دوستای  خوبم:

هر جمله ای رو که خیلی حالب به نظرتون اومد تو نظرات واسم بذارید.

 

جلال آل احمد:  مملكت ما مملكت كویرهای لوت و دیوارهای بلند است. دیوارهای گلی در دهات و آجری در شهرها. و این تنها در عالم خارج نیست ، در عالم درون هر آدمی نیز چنین دیوارهایی سر به فلك كشیده است، هر آدمی نشسته در حصار دیگری است از بد بینی و كج اندیشی و بی اعتمادی و تكروی.

  جان استیل : همیشه به خاطر داشته باشید که دنیا هرگز مدیون شما نیست ، زیرا قبل از شما نیز وجود داشته است .
اُرد بزرگ : تاریکی در زندگی ماندگار و ابدی نیست ، برسان روشنایی

امیل زولا : بیشتر کسانی موفق شده اند که کمتر تعریف شنیده اند

همدون قصار : هر که در سیرت و رفتار پیشینیان نظر کند ، متذکر می شود تا چه اندازه از همت مردان واپس مانده است .

جرجی تایلر : مغرور بودن به دانش خود ، بدترین نوع جهالت است

جبران خلیل جبران : چه حقیر است و کوچک ، زندگی آنکه دستانش را میان دیده و دنیا قرار داده و هیچ نمی بیند جز خطوط باریک دستانش. در خانه نادانی ، آینه ای نیست که روح خود را در آن به تماشا بنشیند

لرد بایرون گفته: مردن برای زنی که دوستش داری از زندگی کردن با او راحتتر است!!!

فردریش نیچه :آنچه كه باید بیشترین علاقه را در ما به وجود آورد این نیست كه آیا تفسیر ما از جهان، حقیقی است یا دروغین ، بلکه این است كه آیا این تفسیر، خواست قدرت را برای نیرومندی و كنترل جهان پرورش می دهد ، یا هرج و مرج و ناتوانی را.

فردریش نیچه :آنچه آدمی را والا می کند مدت احساس های والا در اوست نه شدت آن احساس ها.

ویلیام جیمز : خوشبختی ، جستن خوشبختی است نه یافتن آن

فلمز : یکبار پشیمان نشدم بر اینکه چرا گفتم ولی باره ندامت بردم به آنچه گفتم

فارابی : آنکه نفس خود را بالاتر و برتر از آنچه که هست داند هرگز به سرحد کمال نرسد

فلمز : یکبار پشیمان نشدم بر اینکه چرا گفتم ولی باره ندامت بردم به آنچه گفتم

فارابی : آنکه نفس خود را بالاتر و برتر از آنچه که هست داند هرگز به سرحد کمال نرسد

فرانتس کافکا :دانش در عین حال پله ای است که به زندگی جاودان رهبری می کند و سدی است که جلو این زندگی را میگیرد.

مولانا :بگذار آبها ساکن شوند تا عکس ماه و ستاره ها را در وجود خود ببینی.

زندگی را دور بزن و آن گاه که بر تارک بلندترین قله ها رسیدی، لبخند خود را نثار تمام سنگریزه هایی کن که پایت را خراشیدند

جرج برنارد شاو :

آنكه می تواند ، انجام می دهد،آنكه نمی تواند انتقاد می كند. .

انشتین می گه : اگر انسان ها در طول عمر خویش میزان كاركرد مغزشان یك میلیونوم معده شان بود اكنون كره ی زمین تعریف دیگری داشتچ

نگارنده و سخنگویی که دیگران را کوچک و خوار می داند ، خود چیزی برای نمایش و بروز ندارد " . ارد بزرگ
خود را قربانی کنیم بهتر است تا دیگران را " . گاندی

مرا دوست بدار،اندكی ولی طولانی " . كریستوفر مارلو

نگاهت رنج عظیمی است، وقتی بیادم می‌آورد كه چه چیزهای فراوانی را هنوز به تو نگفته‌ام " . آنتوان سنت اگزوپری
 کردار ناپسند خویش را با دارایی زیاد هم نمی توانی پنهان سازی " . ارد بزرگ

فكر نو بسیار ظریف و حساس است ،با یك ریشخند كوچك می میرد و كنایه ای كوچك آن را بسختی مجروح می كند " . هربرت اسپنسر

كسی كه دارای عزمی راسخ است ،جهان را مطابق میل خویش عوض می كند " . گوته

 لازم نیست گوش كنید، فقط منتظر شوید . حتی لازم نیست منتظر شوید ، فقط بیاموزید آرام و ساكن و تنها باشید. جهان آزادانه خود را به شما پیشكش خواهد كرد تا نقاب از چهره‌اش بردارید انتخاب دیگری ندارد؛ مسرور به پای شما در خواهد غلطید " . فرانتس كافكا

برای پاک کردن کتاب ها کافی است آن ها را باز نکنیم.آدم ها هم همین طور: برای محو کردن شان کافی است هرگز با آن ها صحبت نکنیم

یک کلکسیونر و یک حسود فرق زیادی با هم ندارند، هر دو در هراس از دست دادن یک قطعه اند

زندگی یعنی یک سار پریداز چه دلتنگ شدی؟ دلخوشی ها کم نیست. کفتر این هفته ، کودک پس فردا.یک نفر دیشب مرد، و هنوز نان گندم خوب است!

شاعری وام گرفت.

شعرش آرام گرفت.

زندگی آبتنی كردن پی در پی در حوضچه اكنون است

خنده بر لب میزنم تا كس نداند راز من ...... ورنه این دنیا كه ما دیدیم خندیدن نداشت

نیچه : غم خودش ما را پیدا می کند باید دنبال شادیها گشت.

 مارسل پروست : شادی زمان و مکان نمی خواهد کافی است دل بخواهد.

هوارد فاست : بزرگترین شادی تولد است و بزرگترین غمها مرگ.

ساموئل امایلز : عشق و سختی بهترین وسیله آزمایش زندگی زناشویی است.

بتهوون : بهترین لحظات زندگی من لحظاتی بود که در خواب گذراندم.

 گوته : عشق، افسر زندگی و سعادت جاودانی است.

رومن رولان : دوستی که شما را درک می کند، شما را می سازد.

کریستوفرمورلی : موفقیت تنها یک چیز است این که : زندگی را به دلخواه خود بگذرانید.

آنتوان چخوف : انسان همان چیزی است که خود باور دارد.

 تئودور روزوست : در هر جا که هستید و با هر چه که در اختیار دارید کاری بکنید.

ارد بزرگ : در پشت هیچ در بسته ای ننشینید تا روزی باز شود ،  در دیگری را جستجو کنید و اگر نیافتید همان در را بشکنید.

آنتونی رابینز : زندگی خود را بصورت شاهکاری بی همتا در آورید.

اُرد بزرگ : آنکه نصیحت پذیر نیست در حال سقوط در چاله ضعف و زبونی است.

جرج الیوت : برای ارواح بشری چه چیزی بالاتر از این است که در هر رنج و محنتی غمخوار یکدیگر و در هر شادی شریک خنده های هم و در خلوت خاطرات یکدیگر تنها تصاویر ماندگار و ابدی وجود هم باشند.

آنتونی رابینز : اگر از نیروی عشق استفاده نکنیم تدریجا فراموشمان می شود.

گوته : هر کسی که راه می رود ، می تواند گم شود.

کیم وو چونگ : شما بدون تسلط بر خود نمی توانید فاتح دیگران باشید.

مارکز: اگر کسی ترا آنطور که میخواهی دوست ندارد، به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

برایان تریسی  : بهترین راه پیش بینی آینده، ساختن آن است

گوته : در درون جسارت، نبوغ و قدرت سحر آمیزی نهفته است.

ناشناس : هر کجا می روی، با تمام قلبت برو.

تاگور : آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد ، آزادی ماه است که او را پایبند می کند.

ناشناس : سرمایه های هر دلی، حرفهایی است که برای گفتن داره.

الکساندر دوما : زنانیکه می خواهند مرد باشند، زنانی هستند که نمی دانند زن هستند.

اندرو ماتیوس  : شانس هرگز کافی نیست.

مارکز : دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب ترا لمس کند .

آنتونی رابینز  : قانون احتمالات یادت نره ، بالاخره یک نفر خواهد گفت بله. 

آنتونی رابینز : اگر فکر می کنید که موفق می شوید یا شکست می خورید، در هر دو صورت درست فکر کرده اید.

لارو شفکو  : وقتی انسان آرامش را در خود نیابد ، جستجوی آن در جای دیگر کار بیهوده ای است .

امرسون  : در تاریخ جهان ، هر لحظه عظیم و تعیین کننده ، پیروزی نوعی عشق است.

ناشناس : دنبال کسی نگرد که بتوانی با او زندگی کنی، دنبال کسی باش که بدون او نتوانی زندگی کنی.

ناشناس : عشق، فراموش کردن خود در وجود کسی است که همیشه و در همه حال ما را به یاد دارد.

ضرب المثل ایتالیائی  :عشق یعنی ترس از دست دادن تو.

توماس ادیسون : یک درصد نبوغ ، 99 درصد عرق ریختن.
 
هولمز : مهم این نیست که در کجای این جهان ایستاده ایم، مهم این است که در چه مسیری گام بر می داریم.

مارکوس گداویر : سعی نکنیم بهتر یا بدتر از دیگران باشیم، بکوشیم نسبت به خودمان بهترین باشیم.

ویلیام جیمز : مغز ما یک دینام هزار ولتی است که متاسفانه اکثرمان بیش از یک چراغ موشی از آن استفاده نمی کنیم.

ناشناس : تنها بنائی که هر چه بیشتر بلرزه، محکمتر می شه، دل آدمی است.
 

آنتونی رابینز  : برای اینکه تغییری ارزش واقعی داشته باشد باید پایدار و ماندگار باشد.

کاترین پاندر : یکی از عظیم ترین اسرار عشق و محبت این است که بیاموزید: چگونه آرمان ها و اندیشه های ناهماهنگ را از ذهن خود بزدائید و همواره آرزوهایی کنید که صادقانه می خواهید نه آن چرا که فکر می کنید شاید بتوان بدست آورید.

برتراند راسل   :  کار اخلاقی آن کاری است که در دور دست ، منافع ما را تامین می کند و کار غیر اخلاقی یعنی کاری که انسان ، فقط همان نزدیکش را ببیند .

برتراند راسل   : تمام آنچه را ما در این جهان می بینیم دارای علتی است و اگر زنجیر علت ها را دنبال کنیم سر انجام به نخستین علت می رسیم و این نخستین علت را  خدا می نامیم .

یانیس ریتسوس : شعر، حافظه ی آینده است.

ویل دورانت : بخش عمده ی تاریخ حدس است و بقیه تعصب.

فردریش نیچه : به سراغ زنان می روی ؟ تازیانه را فراموش مکن !

برتراند راسل در مورد جمله بالا) سخن خوبی است اما افسوس که از ده زن نه زن پیش از بکار بردن تازیانه آنرا از دست مردان می گیرند .

فردریش نیچه : رسالت جوانان است که پایه های فساد کنونی تندرستی و فرهنگ را بلرزانند و تنفر و استهزاء را به جای این عقاید انبوه خالی از لطافت بر پا سازند. در انجام این کار ممکن است جوانان نافرهیخته بنمایند ولی تخریب و ویران سازی نخستین مرحله ی لازم در علاج و مداوای ِانسانیت جدید است 

بودلر : شعر راستین ، انکار بی داد است.

یانیس ریتسوس : زبان شاعر، تنها برآیند یک کار نقد یا تحلیل نیست. سنتز واقعیت است با خیال و افسانه. سنتزی که توسط حواس – در رابطه ی متقابل با عقل – صورت می گیرد.

گوته : درهنر باید تیرگی و ابهام، بر روشنی و صراحت بچربد.

دیده رو : هنرمند، اشیا را با خورشیدی روشن می کند که از آن طبیعت نیست.

اورفیسم : نغمه ای هست که کیهان بر آن می گردد.

مانی : انسان  تکامل یافته ترین اجزای جهان مادی است.

ژان پل سارتر : من در تن همه ی مردم رنج می کشم، من روی همه ی گونه ها سیلی می خورم، من با مرگ همه ی بی چارگان می میرم.

اوبالدیا : جهان را نگه دارید، می خواهم پیاده شوم.

شیلر : جهان برای مغز فراخ آدمی تنگ است.

لائوتزه : اول اندیشه، وانگهی گفتار

مثل  لاتینی : اندیشه ی گوینده از گفتارش مهم تر است

مولانا  : علت عاشق زعلت ها جداست  *** عشق اسطرلاب اسرار خداست

آلبر کامو : ایستاده مردن بهتر از زانو زده زیستن است .

آلبر کامو : احترام به خویشتن  بالاترین نعمت است .

آلبر کامو : سکوت اختیار کردن یعنی که ما به خود اجازه ی این باور را بدهیم که عقیده ای نداریم ، که چیزی نمی خواهیم

آلبر کامو : طغیان بنیادی است مشترک که هر انسانی نخستین ارزش های خود را بر آن بنا می کند .

آلبر کامو : من طغیان می کنم پس وجود دارم .

آلبر کامو : طغیان ، هر چند چون چیزی نمی آفریند ، در ظاهر منفی است ، اما چون آن بخش از انسان را که باید همواره از آن دفاع شود، آشکار می کند ، عمیقا مثبت است .

برتراند راسل   : شور و شوق سه گانه ای بر زندگی من فرمانروا بود : شور و شوق عشق ، شوق راه جویی به دانش و شوق از میان بر داشتن رنجهای آدمیان . این شورها چون بادهای توفنده مرا به این سو و آن سو کشانده ، به سر کشی و طغیان خوانده ، به ژرف دریاهای دلهره و به سوی پرتگاه یاس و نومیدی رانده اند . آرزومندم از رنج بکاهم ، اما نمی توانم و از این بسیار در رنجم .

برتراند راسل   : قدرت جدید علم به نسبت خردمندی انسان برای او سودمند است و به نسبت نادانی او زیان بار خواهد بود ، از این رو اگر بنا باشد تمدن علمی تمدن سودمندی باشد ، ضرورتا باید با افزایش علم ، خردمندی نیز باید افزایش یابد .

برتراند راسل   : خرد مندی ، درک راستین از غایت های زندگی است و این حاصلی است که علم فی نفسه بر نمی آورد . بنا بر این اگر چه افزایش علم یکی از عناصر ضروری پیشرفت آدمی است ، ولیکن به خودی خود هیچ ترقی راستینی را ضمانت نمی کند .

برتراند راسل   : آنچه به تجربه رسیده خیلی کمتر از مقداری است که در تصور انسان بگنجد . مثلا شما مدعی می شوید که دوستتان آقای ایکس رادر حال قدم زدن می بینید ، ولی این حرف شما خیلی فراتر از آن است که حق گفتنش را داشته باشید  . آنچه شما می بینید لکه های رنگین متوالی است که بر زمینه ای ساکن می گذرد . مجموع این کلمه ها کلمه ی ایکس را در ذهن شما تداعی می کند و از این رو می گویید آقای ایکس را می بینم .

برتراند راسل   : اگر شناخت درست باشد ، در عمل نتیجه می دهد .

پاسکال : شما دو راه در پیش دارید یا به خدا اعتقاد ورزید یا بدان معتقد نباشید ، کدام را بر می گزینید ؟  عقل بشریتان پاسخ نمیتواند داد اما بازی ادامه دارد . مثل این است که شما با طبیعت امور عالم شرط بندی می کنید تا سرانجام در روز قیامت یا شیر را رو کند یا خط را . بسنجید و ببینید آیا هر آنچه را دارید بر سر شیر ، یعنی وجود خدا شرط ببندید بیشتر سود خواهید کرد یا زیان : اگر شرط راببرید ، آنچه بدست آورده اید سعادت ابدی خواهد بود ، اگر شرط را ببازید ، در واقع چیزی از دست نداده اید . اگر بیشمار احتمال در کار باشد و در این قمار ، تنها یکی از آنها وجود خدا را تایید کند باز هم شما هر آنچه را دارید بر روی خدا شرط ببندید ، زیرا اگر چه با این کار یقینا خود را در معرض زیانی محدود قرار می دهید ، معالوصف هر زیانی که محدود باشد ، حتی اگر قطعی باشد ، باز هم معقول خواهد بود به شرطی که در مقابل ، رسیدن به سود نا محدود در کار باشد . پس برخیزید و ایمان آورید چرا که در قمار ایمان شما فقط برنده اید ، باختی در کار نیست ، پس چرا معطلید ؟ می ترسید چه را از کف دهید ؟

تشت  : در آغاز دو نیرو بود –  زندگانی و نه زندگانی – زندگانی نیک را انتخاب کرد و نه زندگانی شر را و این دو نیروی ایزدی و اهریمنی در وجود انسان نبردگاهی دارند . و تو نیک را برگزین .
  

هانری برگسون  : حواس وسیله ی کشف نیست بلکه فقط وسیله ی ارتباط عملی پیدا کردن با عالم خارج است و همین طور عقل .آن همان مایه ی دانشی است که در جانوران ، غریزه و در انسان ، عقل را به وجود می آورد . از آن مایه ی دانش در انسان قوه ی اشراقی به ودیعه گذاشته  شده که در عموم به حال ضعف و ابهام و محو است ، ولی ممکن است که قوت و کمال یابد تا آنجا که شخص متوجه شود که آن اصل اصیل در او نفوذ کرده مانند آتشی که در آهن نفوذ و آنرا سرخ می کند . به عبارت دیگر اتصال خود را با مبدا در می یابد و آنش عشق در او افروخته می شود ، هم تزلزل خاطری که از عقل در انسان رخ کرده مبدل به اطمینان می گردد ، هم علاقه اش از جزئیات سلب می شود .

سقراط  : نمی توان غرایز را رها کرد چون عقل مجبور است از غرایز پیروی کند و به آنها کمک نماید.

فردریش نیچه : هر چه ریشه های طبیعت باطنی (شناخت درست تاریخ و گذشته )یک مرد عمیقتر باشد خواهد توانست گذشته را به خود جذب کند و بزرگترین و قدرتمندترین طبیعت ها را توسط عدم وجود محدودیتها در آن معنای تاریخی اش که موجب زیان زدن به کار سازنده است خواهد شناخت و گذشته را اگر چه بیگانه باشد در خود جای داده و هضم خواهد کرد. افزونی دانش گذشته، افزونی تاریخ انسان را پژمرده خواهد ساخت و بزدل. در حالیکه انسان  باید قادر باشد گذ شته را در خد مت حال دربیاورد. البته اگر بتوانیم خوب یاد بگیریم که تاریخ را وسیله ای برای زندگانی قرار دهیم .

 فردریش نیچه : آن اندیشه هایی را دوست دارم که با خون نوشته شده باشند

زندگی ما زائیده ی اندیشه ی ماست. ( مارك اورل )

هر انسانی محصول افكار خویش است. ( دكتر شوارتز )

در تصمیم های خود زیاد تاخیر نینداز. ( رابینز )

تكامل باید هدف اولیه همه هنرمندان حقیقی باشد.( بتهوون )

به پیروزی بیندیشید و هرگز به شكست فكر نكنید.( دكتر شوارتز )

راز سعادت در این است كه كاری را كه به تو واگذار شدا دوست بداری.( الدوس هالكسلی )

بر جسم و روح خود مسلط شو.( رابینز )

نابغه كسی است كه پیوسته افكارش را از قوه به فعل در می آورد.( بالزاك )

علت اصلی همه رنجها در مغز، طریقه فكر كردن آدمی است.( دیل كارنگی )

 

اینم چندتا عکس واسه دوستایی که درخواست کرده بودند.

 دوستت دارم

 

 

 خوب دوستا ن تا یعد از کنکور خداحافظ

 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

می خندم!

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

امسال هم گذشت .... سال خوبی داشته باشین

مرگ تدریجی ما  آغاز خواهد شد :

    اگر سفر نکنیم . اگر مطالعه نکنیم . اگر به صدای زندگی گوش فرا ندهیم . اگر به خودمان بها ندهیم .

    مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد :

    هنگامی که عزت نفس را در خود بکشیم.  

    هنگامی که دست یاری دیگران را رد کنیم.

    مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد:

     اگر بنده عادت های خویش شویم. هر روز یک مسیر بپیمائیم.

     اگر تحولی در زندگی ایجاد نکنیم هنگامی که از حرفه یا عشق خود ناراضی هستیم .

     اگر دچار روز مرگی شدیم.

      مرگ تدریجی ما آغاز خواهد شد:

      اگر احساسات خود را ابراز نکنیم. همان احساسات سرکشی که موجب درخشش چشمان ما       شود. و دل را به تپش در می آورد.

     مرگ تدریجی ما آغاز می شود:

     اگر حاشیه امنیت خود را برای آرزویی نا مطمئن به خطر نیاندازیم. اگر به دنبال آرزوهایمان نباشیم.

    اگر به خودمان اجازه ندهیم برای یکبار هم که شده از نصیحتی عاقلانه بگزریم.

     " بیایید از امروز زندگی را آغاز کنیم

.....................................................................................

جیک جیک را

                  

                    -مادرت-همین دیروز

                                                     

                                                   برای تو هجی کرده است

          

               و تو امروز 

         

                                بی هیچ صدایی

 

                                                                خود را خروس می خوانی

 

                       و غرور خویش را

 

                                                     برای مرغکان این باغ

 

                              

                         به مزایده گذاشته ای

 

 دوستان اگه دوست داشتید برداشت خودتون رو از این شعر توی نظرات بنویسید

ممنون

جدیدا یه شعری یاد گرتم می خوام واستون بنویسم

         امروز ای رفیقان . این است راه نجات

                                                           با دوستان خیانت . با دشمنان تبانی

                                                           

 

می خوام یه رازی و بهت بگم من دیگه کودک نیستم
دیگه خنده هام یه رنگ نیست
من دیگه بزرگ شدم  یاد گرفتم چه جوری دروغ بگم
باور کن من بزرگ شدم دیگه شبا توی خواب رویا نمی بینم هر شب کابوس می بینم
اخه من بزرگ شدم
دیگه کسی نازم نمی کنه دیگه کسی وااسه من دل نمی سوزونه
واسه اینه که دیگه بزرگ شدم      دیگه کودک نیستم
دیگه نمی تونم قایم باشک بازی کنم           دیگه نمی تونم بلند و قاه قاه بخندم اخه من بزرگ شدم

دیگه نمی تونم  با دوستام درد دل کنم و همه چیزو درباره زندگیم بهشون بگم
اخه من بزرگ شدم

دیگه ساده نیستم       حرف های ادمکا رو باور ندارم    

دیگه باور نمی کنم      دروغ هایی که واسه دل خوشین

اخه من دیگه بزرگ شدم

کودکی ام را به باد می سپارم        تا ببردش به هر جایی که می خواهد

می دانم که دیگر باز نمی گردد       پس همان بهتر که برود

بعد از این دیگر  هرکه حرفی به من زد         در همان لحظه جوابش را می دهم
حتی شده با  فحش و نا سزا                  اخه بهت گفتم که من دیگه بزرگ شدم

دیگه حرف هام بوی سادگی نمی ده        دیگه خنده هام بوی یه رنگی نمی ده

بسه دیگه این هذیونا چیه نوشتم            بابا من دیگه بزرگ شدم

             
این یه شعر نبود  . یه درد دل بود با همه اونایی که دیگه بزرگ شدن
هرچی نوشتم حقیقت بو د  ( باور نکن چون من دیگه بزرگ شدم )

غم و تنهایی و غربت      توی شهرت توی خونت
حتی با صمیمی ترین دوستانت 
                                                 اره لازمه بزرگ بودن اینه  (((خیانت )))

 ................................................................................................

                                                 ***************

 

 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

سلام دوستان

تولدم مبارک. متولد ۲۶/۱۲/۶۸ هستم. دیگه به سن قانونی رسیدیم.

انشا الله ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ سال عمر کنم.

 

گفتم: "بمان!" ونماندی!

رفتی...بالای بام آرزوهای من نشستی و پایین نیامدی!

گفتم:

نردبان ترانه سه پله دارد:

سکوت و صعود و سقوط!

تو صدای مرا نشنیدی و من هی بالا رفتم...هی افتادم!هی بالا رفتم و هی افتادم...

تو می دانستی که من از تنهایی و تاریکی می ترسم ولی فتیله فانوس نگاهت را پایین کشیدی!

من بی چراغ دنبال دفترم گشتم...بی چراغ قلمی پیدا کردم و بی چراغ از تو نوشتم!

نوشتم....نوشتم.................!

حالا همسایه ها با صدای آوازهای من گریه می کنند!

دوستانم نام خود را در دفاترم پیدا می کنند و می خندند!

عده ای سر بر کتابم می گذارند و رویا می بینند!

اما چه فایده؟؟؟

هیچ کس از من نمی پرسد

بعد از این همه ترانه ی بی چراغ چشم هایت به تاریکی عادت کرده اند؟

همه آمدند...خواندند....سر تکان دادند و رفتند!

حالا دوباره این من و این تاریکی و این از پی کاغذ و قلم گشتن!

گفتم: "بمان!" ونماندی!

اما به راستی...ستاره ی نیازو نوازش!

اگر خورشید خیال تو

اینجا و در کنار دل بی درمان نمی ماند....

این ترانه ها در تنگنای تنهایی ام زاده می شدند؟؟؟؟؟؟؟؟؟..........

بچه ها اين نقشه جغرافياست
بچه ها اين قسمت اسمش آسياست
شكل يك گربه در اينجا آشناست
چشم اين گربه دنبال شماست
بچه ها اين گربه ......
ايران ماست.
بچه ها اين سرزمين نازنين
دشمن بسيار دارد در كمين
داغ دارد هم به دل هم بر جبين
بوده نامش از قديم ايران زمين
يادگار پاك قوم آرياست
بچه ها . بچه ها
از هر گروه و هر نژاد
دست اندر دست هم بايست داد
فارغ از هر زنده باد و مرده باد
سر براه مملكت بايد نهاد.
مام ميهن عاشق صلح و صفاست
بچه ها اين پرچم خيلي قشنگ
پرچم سبز و سفيد و سرخ رنگ
هم نشان از صلح دارد هم ز جنگ
خار چشم دشمنان چشم تنگ
افتخار ما به آن بي انتهاست
بچه ها اين خانه اجدادي است
گشته ويران تشنه آبادي است
خسته از شلاق استبدادي است
مرحم دردش كمي ......
آزادي است
مرحم دردش كمي آزادي است
بچه ها اين كار فرداي شماست
اين كار فرداي شماست

"ترانه ای با صدای داریوش اقبالی"

چه میهمانان بی دردسری هستند مردگان!
نه به دستی ظرفی را چرک می کنند...
نه به حرفی دلی را آلوده!
تنها به شمعی قانعند ..
و اندکی سکوت!
                                "حسین پناهی"

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
گل زرد و گل زرد و گل زرد
بيا با هم بناليم از سر درد
عنان تا در كف نامردمان است
ستم با مرد خواهد كرد نامرد
                             "هوشنگ ابتهاج"

رسالت من اين خواهد بود
تا دو استكان چاي داغ را
از ميان دويست جنگ خونين
به سلامت بگذرانم
تا در شبي باراني
آن ها را
با خداي خويش
چشم در چشم هم نوش كنيم
                                 "حسین پناهی"

 

زیباترین حرفت را بگو
چرا که ترانه ی ما
ترانه ی بیهودگی نیست
چرا که عشق حرفی بیهوده نیست...
                                            "شاملو"

ای کاش می توانستم
خون رگان خود را
من
قطره
قطره
قطره
بگریم
تا باورم کنند
                         "شاملو"

آری آری زندگی زیباست
زندگی آتشگهی دیرنده پا برجاست
گر بیفروزیش رقص شعله اش در هر کران پیداست
ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست
زندگانی شعله می خواهد
                                                              "کسرایی"

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

وقتی عقیده عقده خوانده می شود

و نور چراغ در آب ، مھتاب

تلقی

و متانت زمین

زیر برف یخ می زند

نان از یتیم خانه می دزدیم

و می فھمیم

دزد ، اشتباه چاپی درد است .

در شگفتم از آنکس که مردگان را می بیند و از مرگ گریزان است

سخن آخر : ( دکتر شریعتی)

ای نسل اسیر وطنم،

تو می‌دانی كه من هرگز به خود نیندیشیدم، تو می‌دانی و همه می‌دانند كه من حیاتم، هوایم، همه خواسته‌هایم به خاطر تو و سرنوشت تو و آزادی تو بوده است. تو می‌دانی و همه می‌دانند كه هرگز به خاطر سود خود گامی برنداشته‌ام، از ترس خلافت تشیعم را از یاد نبرده‌ام. تو می‌دانی و همه می‌دانند كه نه ترسویم نه سودجو! تو می‌دانی و همه می‌دانند كه من سراپایم مملو از عشق به تو و آزادی تو و سلامت تو بوده است، و هست و خواهد بود. تو می‌دانی و همه می‌دانند كه دلم غرق دوست داشتن تو و ایمان داشتن تو است. تو می‌دانی و همه می‌دانند كه من خودم را فدای تو كرده ام و فدای تو می‌كنم كه ایمانم تویی و عشقم تویی و امیدم تویی و معنی حیاتم تویی و جز تو زندگی برایم رنگ و بویی ندارد. طمعی ندارد. تو می‌دانی و همه می‌دانند كه شكنجه دیدن به خاطر تو، زندان كشیدن برای تو و رنج كشیدن به پای تو تنها لذت بزرگ من است. از شادی تو است كه من در دل می‌خندم. از امید رهایی توست كه برق امید در چشمان خسته‌ام می‌درخشد، و از خوشبختی تو است كه هوای پاك سعادت را در ریه‌هایم احساس می‌كنم. واسلام

جمع آوری از كتاب : طرحی از یك زندگی

ملت وارونه !ا

عقل شان در چشم هایشان
چشم هایشان در پس سرشان
گوش هایشان در کمرشان
زبان شان مانند ماری بیرون از دهان شان
احساسات شان در زیر شکم شان
دست هایشان فقط از برای گرفتن
پا هایشان فقط از برای پس رفت
لبخند شان از روی کینه توزی زیرا قلب هایشان برای کینه ورزی ست
سکوت شان پر چا نه گی ست
و حرف هایشان از روی بی خردیست
دوستی هایشان مانند بوی تعفن گند آبی ست
و عشق هایشان همه در حد یک بازی ست زیرا آن هم فقط از روی بی چاره گی ست!ا
چقدر بیزارم از این ملت وارونه
چقدر بیزارم از بوی تعفن شان
و چقدر بیزارم از تنفس در این هوای مسموم شان
می ترسم از این ملت مسموم زهرآگین
می ترسم خود نیز روزی مسموم این حال و هوای شان شوم
بیزارم از این ملت زهرآگین
بیزارم از این ملت وارونه ی ...!ا

صبح به روشنايي برخاست ،

نبودي كه به ديدارِ تو نيز بيايد ،

صبح به روشنايي برخاست

گرچه درون از يكي به دو كردن ها خويش تيره است

اما صبح به روشني برخاست ،

گرچه ابري بود

اما صبح به روشنايي برخاست ،

گرچه اندرون سياهي ها زاده شديم

اما صبح به روشنايي برخاست

سياه و سپيد خلقت ما بود

و اينگونه بود كه صبحها برخاستيم و

شبها خفتيم ...

ساعت شنی،

در زندان بلوری بی مفهومت،

خاک بر سری را

با گرد و خاکش،

و مدفون شدن را،

زیر آوار ِ آوازات ،

هق هق کنان تصنیف کنم،

باران سنگ زمان است،

بر وجودم،

بارانی تلخ،

بارانی که هر قطره اش

به ضربه ای ماند،

نمی چکد از چهره، چو آب،

که سرت خونین می چکد،

خاک اندر خاک،

غبار اندر درد ،

و گر خواهی فریادت نعره کنی

خاک، با سنگ در درونت کوه سازد

کين مذابش را نداند

کجا برون فکند،

با دندان لب چنان می گزم،

که بغض لبم می ترکد،

و جمله بدن بانگ دشنامها

را به بلور خاک ریز ِ بالادست

تکرار کنان در خون سنگ

مرده وار زوزه می کند...

 

من یوسفم

من یوسفم

 که در فصل نابینایی  یعقوب

به دندان گرگین برادرانم تنم پاره پاره گشته

من یوسفم

که در ته چاه

در تاریکی سرد

جایی که بوی نمناک درد را می شود

از سنگ آموخت

به فکر روشنایی دیدگان پدرم هستم

من ضخمین فکر پلید برادر گشته ام

در آنجایی که خورشید آوره ی خویش است

من از برق دندان گرگین برادرانم

آواره ی تاریکی چاه گشته ام

من یوسفم

که روزی به اذن پدر با برادر همراه گشته ام

از شوق رفتن در این پیراهن خونین

زار گشته ام

آه ای پدر

مگر لذت بودن و ماندن در کنارت

بسی رنجیده تر از نبودنم بود؟

حال گریه ات شوق رفتنم هست؟

یا گرگی برادرانم

تو را زجر داده است؟

                           نویسنده: آريانا آریارمن

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

سلام دوستان

با توجه به اینکه علاقه خاصی به اشعار کارو دارم، آپ این دفه رو  اختصاص دادم به ایشان،امیدوارم که بپسندید.

کاراپت دردریان ( معروف به کارو )

کارو شاعری حساس است . شاعری که به خاطر شعر خود همه چیز را در زندگی از دست داده است . او با اینکه به چند زبان زنده آشنائی کامل دارد و بهمین جهت بسیارند کسانی که حاضرند با حقوق خوب از کارش استفاده کنند معهذا بعلت روح عاصی خود هر چند گاه بدنبال کاری میرود ولی ناگهان بسبب نا ملایم کوچکی پشت پا به همه چیز زده و دوباره بیکار میگردد .
این زندی بی بند و بار کارو بیش از همه خود او و خانواده اش را رنج میدهد و اکنون کارو که مدتیست بیکار شده ولی مانند هر انسانی احتیا به وسائل زندگی دارد . این نامه را به کارو هنرمند که تا کنون نتوانسته هیچ کاری را مدتی طولانی ادامه دهد می نویسد . شما هم این نامه را بخوانید تا از سوز و گداز درونی یک شاعر هنرمند آگاه گردید.!
( گزیده ای از نامه ی از کارو به کارو )

در مورد کارو مي توان گفت که آثارش از محروميتهاي انسانهاي رنجديده و زجر کشيده بوجود ميايد . نوشته ها و اشعار او ، همان ناله مظلومان و شکوه هاي محرومان و کودکان بي صاحب است . آثار او در نوع خود کم نظير و شايسته تقليد و تقدير است . نوشته هاي کارو معروف و هر يک ، معرف قدرت طبع روان ، و توانايي انديشه و تخيل ، «بلکه حقيقت» اوست . کارو با کوشش و تلاش فراوان سعي ميکند ، حس ياس و نااميدي را از دلهاي افراديکه در سراسر عمر خود ، جز رنج و و زحمت ، چيزي نصيبشان نشده است ، دور کرده و آنانرا به ادامه زندگي و کوشش و استقامت ، در راه بهتر زيستن ، دعوت کند .
علاقه مندي او به ميهن عزيز و ملت رنجديده و زحمتکش و تلاشهاي پي گير و مداوم ، براي بهبودي همه و همه چيز آن ، ايده ايست که کارو با آثار نظم و نثر ظاهر کرده است و باينوسيله ، منبع الهام بخش پايان ناپذيري براي کساني که به بشر رنجديده فکر ميکنند و از محروميت هاي انسان رنج مي برند شده است.
و همين نوشته ها ، بلکه فريادهاست ، که انسانهاي آزاده و فداکاري را در پهنه ي وسيع حيات بوجود آورده و آموزنده ترين درسها را براي بدست آوردن يک زندگي بهتر ، تعليم ميدهد ، و آنوقت چه فرد ميتواند ، ارزش گرانبها و حياتي اين نوشته ها و نويسندگان انسان دوست آنها را ناديده بگيرد .
و در نهايت نوشته هاي کارو ، چون واقعيتهايي را در بردارد ، در خور اينهمه تعريف و تحسين ميباشد .

کارو  نویسنده و شاعر ایرانی بود. او متولد شهر همدان است.اما دربروجرد واراک نیز زندگی کرده است.کارو از نسل نخست شاعران نیمایی‌ است.کارو یک‌بار ازدواج کرد و از همسرش جدا شد. او سه فرزند دارد دو دختر و یک پسر. رمی، ربکا و رنه. ویگن خواننده ایرانی نیز برادر وی بود.

هابيل و قابيل

معلم پای تخته داد می زد
صورتش از خشم گلگون بود
و دستانش به زیر پوششی از گردپنهان بود
ولی ‌آخر كلاسی ها
لواشك بین خود تقسیم می كردند
وان یكی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد
برای آنكه بی خود های و هو می كرد و با آن شور بی پایان
تساوی های جبری رانشان می داد
خطی خوانا به روی تخته ای كز ظلمتی تاریك
غمگین بود
تساوی را چنین بنوشت
یك با یك برابر هست
از میان جمع شاگردان یكی برخاست
همیشه یك نفر باید به پا خیزد
به آرامی سخن سر داد
تساوی اشتباهی فاحش و محض است
معلم
مات بر جا ماند
و او پرسید
گر یك فرد انسان واحد یك بود آیا باز
یك با یك برابر بود
سكوت مدهوشی بود و سئوالی سخت
معلم خشمگین فریاد زد
آری برابر بود
و او با پوزخندی گفت
اگر یك فرد انسان واحد یك بود
آن كه زور و زر به دامن داشت بالا بود
وانكه قلبی پاك و دستی فاقد زر داشت
پایین بود
اگر یك فرد انسان واحد یك بود
آن كه صورت نقره گون
چون قرص مه می داشت
بالا بود
وان سیه چرده كه می نالید
پایین بود
اگریك فرد انسان واحد یك بود
این تساوی زیر و رو می شد
حال می پرسم یك اگر با یك برابر بود
نان و مال مفت خواران
از كجا آماده می گردید
یا چه كس دیوار چین ها را بنا می كرد ؟
یك اگر با یك برابر بود
پس كه پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟
یا كه زیر صربت شلاق له می گشت ؟
یك اگر با یك برابر بود
پس چه كس آزادگان را در قفس می كرد ؟
معلم ناله آسا گفت
بچه ها در جزوه های خویش بنویسید
یك با یك برابر نیست

                                    خسرو گلسرخی

عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
همان یک لحظه ی اوّل
که اوّل ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان
جهان را با همه ی زیبایی و زشتی
به روی یکدیگر، ویرانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
که می دیدم یکی عریان و لرزان،دیگری پوشیده از صد جامه ی رنگین
زمین و آسمان را
واژگون مستانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
برای خاطر تنها یکی مجنون صحرا گرد بی سامان
هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو
آواره و دیوانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
چرا من جای او باشم
همین بهتر که او جای خود بنشسته و تاب تماشای زشتکاریهای این
مخلوق را دارد
وگر نه من به جای او بودم
یک نفس کی عادلانه سازشی
با جاهل و فرزانه می کردم
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد

                                                          کارو

  او رفت ... من خودم او را فرستادم! ولی پس از رفتن او احساس، كردم كه هیچكس را نمی‌توانم واقعا دوست داشته باشم!....
باور كنید! هیچ نمیدانستم، كه با مرگ او، عشق من هم برای همیشه میمیرد، ولی چه كار می‌توانم بكنم ... رفته بود .... مرده بود .... و هر چه داشتم ... با خودش، برده بود: «وداع» را پس از درك این حقیقت تلخ ساختم!....

                                                   کارو

 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

ولنتاین تسلیت یا تبریک!

مسافر شهر غمی... غریبی...  مثل خودمی...  توو صورتت پر از غمه...  غصه داری یه عالمه...  دوست داری درد دل کنی...  دلت گرفته از همه ...
چند سالی میشد که هر سال این موقع ها با کلی ذوق و شوق ، برای کسی که عزیزترینت بود گل و هدیه میخریدی ، یه روز پر از خاطره ، لبخند ، و آرزویی برای همیشه با هم بودن... شاید برای خیلیا این روز باز هم روزی پر از خنده و شادی باشه عین سالای قبل ، شاید خیلیا امسال اولین تجربشون باشه ، ولی خیلیا امسال ولنتاین رو با یاد و خاطره ها ، با چشم های تر شده ، و در کنار چند  تیکه عکس و دست نوشته میگذرونن ، این روزا خیلیا وقتی تنهایی بیرون قدم میزنن با دیدن خیلی صحنه ها خاطرات گذشتشون تازه میشه ، دختر پسرایی که دست توو دست هم راه میرن و قه قه میخندن ، کسایی که سر بوتیکا کادو میخرن ، وقتی از کنار گل فروشی ها رد میشن ، همه ی اینا در عین حال که برای خیلیا این روزا خوش حال کنندس برای یه عده اشک آور و دپرس کنندس...
 ما کسی رو داریم که سالهای پیش این ما بودیم که تنهاش میزاشتیم ، ما بهش پشت میکردیم ، ولی اون انقدر مهربون و دوست داشتنی بوده و هست که چشمش رو روو همه ی بدی های ما بست و امسال دوباره دستاشو  سمتمون دراز کرد. امسال میشه عاشقانه ترین ولنتاین رو با خدا جشن گرفت ، کسی که مطمئنیم سال دیگه تنهامون نمیزاره ، کسی که مطمئنیم عشقمون رو بی جواب نمیزاره... من امسال عاشقانه ترین نامه ی زندگیم رو با یک گل سرخ هدیه میکنم به مهربان ترین مهربانم ، نامه ای که خوب میدونم گیرندش خط به خطش رو عاشقانه حفظ میکنه و عاشقانه جوابش رو بهم میده...
امسال در خلوت ترین لحظه ی عمرم ، زیر لب عاشقانه نجوا میکنم ، دوست دارم خدا...
 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

آيا پسرها بيشتر از دخترها ميفهمند؟

 

همه مي دونيم که دختر ها از پسرها زودتر بالغ ميشوند. اين بلوغ تنها فيزيکي نيست بلکه عقلي هم هست. يعني اينکه وقتي يه پسر و دختر 10 ساله روبغل هم ميزاري  عملا مي فهمي که دختر خيلي بهتر از پسر مسائل رو درک ميکنه. اين ماجرا ادامه داره تا بعد از مدتي که سير نزولي به خودش ميگيره. يعني جاي دختر و پسر در سنين 17-18 سال عوض ميشه و از اونجا به بعد همينطور فاصله بين اين 2 تا زياد ميشه. دليلش واقعا چيه؟ چرا بايد اينجور باشه؟ اگر دقت کنين ميبينين که اين مورد دقيقا از زماني شروع ميشه که مادر تصميم ميگيره دخترش رو از بقيه جدا کنه! ارتباطاتش رو کم کنه. دختر بينوا تا پری روز راحت بازي ميکرده و با دوستاش تو سر و مغز هم ميزدند ولي الان ديگه مامانه احساس خطر ميکنه! مادر از جانب پسرهايي که هوز حتي به سن بلوغ هم نرسيدند احساس خطر ميکنه!در نتيجه دختر بايد بتمرگه تو خونه و آموزش خانه داري ببينه! مادر کل ارتباطاتش رو قطع ميکنه و شروع ميکنه از عقايد دري وري تو گوش دختر خوندن تا ياد بگيره چطور خويشتندار باشه و خودکشي روحي بکنه ! اما با پسر  خونه کاري ندارد ، بلکه واسه پسر خوبه که شيطوني کنه!

نشونه سلامتيشه ! پسره تو اجتماع ول ميگرده و آزاده. هر غلطي هم بکنه اشکال نداره چون پسره! از طرف ديگه پسر ها هم يهويي همبازي جنس مخالفشون رو از دست ميدن! اونهايي که تا ديروز از سرکول هم بالا ميرفتن الان 2 دسته که يکيش کاملا پارچه پيچ شده و کنترل ميشه تا مبادا ارزش بيوفته!

نتيجه اين ميشه که سن بلوغ پسر ها هم پايين مياد. شما توي کوچه ها عملا ميبينين که يه بچه 12 ساله داره فحشهاي جنسي ميده و به دختر ها متلک مي اندازه  و نيشش هم بازه ! ولي به هر حال  مجازه که همه جا رو به آتيش بکشه! اون بايد تجربه کسب کنه. بايد ارتباط داشته باشه. اون دوستاش رو خودش انتخاب ميکنه در عوض دوستاي دختر بايد از سي تا فيلتر رد بشن! مادر فکر ميکنه ممکنه دخترش فاسد بشه! براي همين نبايد با هر کسي دوشت بشه! بايد به يه دختر ساده و بدبخت ديگه مثل دختر خودش دوست بشه تا مبادا چشم و گوشش باز بشه! در نتيجه دختر با دوستانش هم نميتونه تبادل اطلاعاتي داشته باشه چون اون هم يه گيجه مثل خودش ! پسر با دوستاش ميره اين ور و اونور ، ولي دختر بايد مسير مدرسه تا خونه رو هر روز تشريح کنه! پسر ميره، ميگرده، حرف ميزنه، حرف ميزنه، تجربه ميگيره اما تمام اينها واسه دختر زشته ! گردش يعني ولگردي، حرف زدن يعني چشم دريدگي! يعني از يه حدي بشتر خفه شو و تو کار ديگرات دخالت نکن! تجربه يعني چشم و گوش باز شدن! اطلاعات يعني بفهمي اي بابا دارن ميکشنت! پسر اطلاعات رو از جهان خارج ميگيره در عوض دختر نحوه پخت قرمه سبزي رو از جهان داخل ياد ميگره! پسر بايد ورزش کنه ولي دختر رو بايد  تو هفت تا سوراخ قايم کرد. پسر بالغ ميشه، احساس بزرگ شدن ميکنه و ابراز وجود ميکنه. تو بحثها شرکت  ميکنه و نظر ميده ول دختر بيچاره از زمان بلوغ ديگه اصلا اطلاعاتي بهش نرسيده. هر چي هم بلده اينقدر سانسور شده که اصلا کامل نيست. از طرفي اينقدر کشتار روحي شده که کاملا اعتماد به نفسش رو از دست داده. حرفاش توي خونه با صداي راديوي آشپزخونه يه معني ميده! هيچ وقت بهش اجازه ابراز ندادن چون بايد طبق صلاح ديد بقيه زندگي کنه! اينقدر ساکت شده که تا بخواد يک کلمه حرف بزنه آنچنان نگاه ها روش سنگيني ميکنه که اصلا يا از خيرش ميگذره يا آخرش ميگه باشه هر چ شما بگين!

ديروز بعد از مدتها با يکي از دوستانم تلفني حرف زدم. ازدواج کرده بود. وقتي از زنش پرسيدم گفت يه دختر پاک و معصوم ! تو کوچه ولش کني گم ميشه!اگه يه جا من نباشم ممکنه از بغض گريه کنه !! فقط گفتم خااااااااااک برسرت که افتخارات اينه!مرتيکه مفهم زن نميخواسته بلکه يه گاو واسه دوشيدن ميخواسته. يوغ بندازه گردنش که ازش کار بکشه. جلوش غذا بندازه و هر غلطي کرد خيالش راحت که مهم نيست. لازم شد 2 تا هم تو سرش بزنه تا فرمانبرداري کنه. بايد عين يه احمق زندگي کنه تا بهش بگن پاک و نجيب! واقعا اين چه رسومي که راه انداختين ؟ تا کي ميخواين خودتونو مسخره ديگران کنين؟ ارتباطات رو قطع ميکنين تا از انحراف جلوگيري کنين؟ اسمش رو هم ميزارين ارزش!! مگر پسر تو همون خونواده بزرگ نشده ؟ چرا اون منحرف نميشه؟ يا اگه ميشه نکنه اشکال نداره ؟ شما با اين کار ارزشها رو عوض کرديد. يه بابايي تو يه بحثي داشت از دوست دخترش ميگفت ! باهاله،خوشگله،باکلاسه،نوار خارجي گوش ميده!خيلي ميفهمه،کتاب مت آهنگها رو ميخونه!! نزني تو سر خودت؟ اينها شده ارزش؟ البته حق داره! تو اين ويرانه آياد يه همچين فردي بايد يه کم روشنتر باشه! زشت نيست بخدا؟ ما ارتباطات و اطلاعات رو ميبنديم و در عوض جفنگيات جايگزينش ميکنيم. مسلما وقتي يه دختر نتونه باز ارزشي ذهني پيدا کنه ، نتونه تجربه پيدا کنه ، نميتونه روشن فکر کنه . وقتي اطلاعاتش به روز نيست نميتونه دراه حل ارئه بده. البته اين تو ايران رسمه! بايد رسما دختر رو خر نگه دارن تا بتونن ازش راحت استفاده کنن ! اين فرهنگ ماست. در نتيجه دختري که بار علمي پيدا نميکنه ارزش براش ميشه صندل روباز ! پرايد هاچ بک دوست پسرش !! که تازه اونهم مال باباشه!شلوار بهترين مارک، دوخت ترکيه!! مسلما وقتي دختر اينقدر ضعيف ذهني بشه عملا ديدش عوض ميشه و مثلا از ورزش يه ميدان نمايش ميسازه! کوهپيماي هاي  دختري که با آخرين مدل لباس و آرايش ارتفاعات درکه رو طي ميکنن! فکرم ميکنن خيلي باکلاسن! وقتي دريچه هاي ارتباطي رو با ابراز اخلاق ميبندين همين ميشه نتيجه اش. دريچه هاي اطلاعاتي رو باز کنين . دختر مجازه هر جور دوست داره زندگي کنه . دختر بايد روشهاي زندگي رو بشناسه و خودش يکيش رو انتخاب کنه. نبايد بهش روش زندگي رو تزريق کرد. اگر هم اشتباه کنه دليلش تنها و تنها ضعف تربيتي خانوادهاونه و نه چيز ديگر

 

 

 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????

 

چه بگویم؟ سخنی نیست.

می وزد از سر امید نسیمی،

لیک، تا زمزمه ای ساز کند

در همه خلوت صحرا

                              به ره اش

                                            نارونی نیست.

چه بگویم؟ سخنی نیست.

                        *                *               *

پشت درهای فروبسته

شب از دشنه و دشمن پر

به کج اندیشی

                     خاموش

                                نشسته ست.

بام ها

        زیر فشار شب

                              کج،

کوچه

        از آمد و رفت شب بدچشم سمج

                                                        خسته ست.

                       *                 *               *

چه بگویم؟ سخنی نیست.

در همه خلوت این شهر، آوا

جز ز موشی که دراند کفنی، نیست.

وندر این ظلمت جا

جز سیانوحه ی شومرده زنی، نیست.

ور نسیمی جنبد

به ره اش

                نجوا را

                           نارونی نیست.

چه بگویم؟

سخنی نیست...

                                                          « احمد شاملو»

 

                                  .......................

تلخ ماندم، تلخ

مثل زهری که چکیده از شب ظلمانی شهر

مثل اندوه تو،

مثل گل سرخ

که به دست طوفان

                پرپر شد...

تلخ ماندم، تلخ

مثل عصری غمگین

که ترا بر حاشیه اش

                     پیدا کردم

و زمین را

            - توپ گردان

پرت کردم به دل ظلمت...

تلخ ماندم، تلخ

دیو از پنجره سر بیرون کرد.

از دهانش

بوی خون می آمد...

 

                            ....................................................

نه در رفتن حرکت بود

نه در ماندن سکونی.

شاخه ها را از ریشه جدایی نبود

و باد سخن چین

با برگ ها رازی چنان نگفت

که بشاید.

                 .................

پرواز

مي خواهم پرواز كنم

به عشق چشمان مهربانت

تا آن سوي سال هاي با تو بودن

سفر آغاز كنم

ولي افسوس

پرهايم

به ميله هاي تنم گره خورده اند

بال هايم را مي گذارم

دلم را به سويت پر مي دهم

 

 

 

چوب خشكيده‌ي احساست را

         درون گلدان قلبم بكار    

     تا همه خاك شو د

     شايد كه پا بگيرد و ريشه كند

                     و آنقدر ريشه كند تا مني باقي نماند

     تا تو من شوي …       

                    و من تو ...    

 كاش به همين سادگي بود      

                                            كاش ...        

 

مرا کم دوست داشته باش

اما همیشه دوست داشته باش

 این وزن آواز من است اگر مرا بسیار دوست بداری

 شاید حس تو صادقانه نباشد

کمتر دوستم بدار تا عشقت ناگهان به پایان نرسد

 من به کم هم قانعم

و اگر عشق تو اندک، اما صادقانه باشد من راضی ام

دوستی پایدار، از هر چیزی بالاتر است بگو تا زمانی که زنده ای،

 دوستم داری!

 و من تمام عشق خود را به تو پیشکش می کنم

 

 

????? ??? ???? صلاح دبیری ?? ???? ????? | ???? ????